Βιβλία

Σε αυτή την σελίδα θα αναρτώνται κάποια αποσπάσματα από βιβλία τα οποία θα διαβάζονται σε εκπομπές του σταθμού. Σκοπός μας είναι να δημιουργηθεί ένα είδος αρχείου με κείμενα τα οποία έχουν σχολιαστεί και οποιοσδήποτε να έχει την ευκαιρία να μελετήσει περαιτέρω. Πιστεύουμε ότι η γνώση πρέπει να διαδίδεται ελεύθερα, ώστε καθένας από εμάς να έχει την δυνατότητα να την αποκτήσει. Είμαστε κατά της εμπορευματοποίησης του πνευματικού πλούτου, η οποία περιορίζει αρκετά τον αριθμό των ατόμων που μπορούν να ωφεληθούν από αυτόν. Τα κείμενα αυτά μπορούν να χρησιμοποιηθούν για προσωπική μελέτη και ΟΧΙ για την απόκτηση οικονομικού κέρδους.

Guy Debord - Για μια επαναστατική κριτική της τέχνης

Εξώφυλλο του βιβλίου: Guy Debord - Για μια επαναστατική κριτική της τέχνης[...] Μια επαναστατική αλλαγή των σημερινών μορφών της κουλτούρας δεν μπορεί να είναι τίποτ' άλλο από το ξεπέρασμα όλων των πλευρών εκείνης της αισθητικής και τεχνολογικής εργαλειακότητας που συνιστά το σύνολο των διαχωρισμένων από τη ζωή θεαμάτων. [...]

[...] Η κριτική της τέχνης είναι ένα θέαμα σε δεύτερο βαθμό, Ο κριτικός είναι κάποιος που κάνει θέαμα την ίδια του τη θέση ως θεατής. [...]

[...] Η επανάσταση δεν συνίσταται στο να "δείχνει" τη ζωή στους ανθρώπους, αλλά στο να τους κάνει να τη ζουν. [...]

Marquis De Sade - Πάνω στην άμεση δημοκρατία και την απάτη των ''εκπροσωπήσεων''

Εξώφυλλο του βιβλίου: Marquis De Sade - Πάνω στην άμεση δημοκρατία και την απάτη των ''εκπροσωπήσεων''[...] Θα σας ρωτήσω, πρώτα απ' όλα, πως αντιλαμβάνεστε αυτούς τους οποίους εξουσιοδοτήσατε να σας φτιάξουν νόμους.
 Μήπως άραγε εξαιτίας ενός ασυγχώρητου ιδεολογικού κομφούζιου, τους συγχέετε με ΄κείνους τους αντιπροσώπους, ενός λαού σκλάβου, τους εντεταλμένους να καταθέτουν ευχές και ικεσίες στα πόδια του θρόνου ενός ηλιθίου; [...]

[...] Αν πράξετε αντίθετα, με μια βιασύνη πάντοτε καταδικαστέα όταν πρόκειται για τόσο ουσιαστικά πράγματα, [...] ε τότε οι εχθροί, σας που σαν μοναδικό τους σκοπό έχουν να διαιωνίσουν τη χαοτική σας κατάσταση, [...]

[...] Αναρωτηθείτε τώρα, ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος να πετύχετε την επικύρωση των νόμων, διατηρώντας την κυριαρχία που σας έχει δωθεί από τη φύση, που ο δεσποτισμός σας έκανε να χάσετε και που μόλις ξανακερδίσατε με τίμημα το αίμα σας; [...]

Shel Silverstein - Το δέντρο που έδινε

Εδώ υπάρχει ηχογραφημένη η ανάγνωση του βιβλίου: "Το δέντρο που έδινε" του Shel Silverstein σε άλλη εκτέλεση

 

Εδώ υπάρχει ηχογραφημένη η ανάγνωση του βιβλίου: "Το δέντρο που έδινε" του Shel Silverstein


7:52 minutes (7.2 MB)

Shel Silverstein - Το δέντρο που έδινε

Εξώφυλλο του βιβλίου Shel Silverstein - Το δέντρο που έδινεΜια φορά κι έναν καιρό ήταν μια μηλιά
και αγαπούσε ένα αγοράκι.  [...]

[...] Και το αγόρι αγαπούσε τη μηλιά …. Πάρα πολύ.
Κι η μηλιά ήταν ευτυχισμένη.
Μα πέρασαν τα χρόνια.
Και το αγόρι μεγάλωσε.
Και πολλές φορές η μηλιά έμενε μοναχή.  [...]

[...] Κι η μηλιά ήταν ευτυχισμένη …
μα όχι πραγματικά.  [...]

[...]  Έλα, Αγόρι, κάτσε. Κάτσε και ξεκουράσου».  [...]

Ντίνος Χριστιανόπουλος - Εναντίον

Εξώφυλλο του βιβλίου Ντίνος Χριστιανόπουλος - Εναντίον

[...] Δεν υπάρχει πιο χυδαία φιλοδοξία απ' το να θέλουμε να ξεχωρίζουμε. [...]

[...] Είμαι εναντίον των σχέσεων με το κράτος και βρίσκομαι σε διαρκή αντιδικία μαζί του. [...]

[...] Είμαι εναντίον των εφημερίδων.  [...]

[...] Είμαι, προπάντων, εναντίον των κρυφών φιλοδοξιών μας, που μας οδηγούν καθημερινά σε μικρούς και μεγάλους συμβιβασμούς. [...]

[...] Αυτοί οι λίγοι είναι τα αραιά κεριά μες στο σκοτάδι, όταν το φως αργεί πολύ να φανεί.

Wilhelm Reich - Άκου ανθρωπάκο

Εξώφυλλο του βιβλίου Wilhelm Reich - Άκου ανθρωπάκο[...] Αφήνεις τους ανθρώπους της εξουσίας να αναλάβουν δύναμη «για το καλό του Ανθρωπάκου». Μα εσύ ο ίδιος μένεις σιωπηλός. Δίνεις στους ανθρώπους της εξουσίας ή σ’ ανθρώπους με κακόβουλες προθέσεις, τη δύναμη να σε αντιπροσωπεύουν. Και πολύ αργά ανακαλύπτεις ότι πάντα είσαι το κορόιδο.  [...]

[...] μόνο εσύ ο ίδιος μπορείς να γίνεις ο απελευθερωτής του εαυτού σου.  [...]

[...] Δεν είμαι ούτε Κόκκινος, ούτε Μαύρος, ούτε Λευκός, ούτε Κίτρινος. Δεν είμαι ούτε Χριστιανός, ούτε Μωαμεθανός, ούτε Μορμόνος, ούτε Πολυγαμικός, ούτε Ομοφυλόφιλος, ούτε Αναρχικός.  [...]

[...] Είναι στη φύση του μεγάλου ανθρώπου, όχι μόνο να μην ξεχνάει και να μη ζητάει εκδίκηση, αλλά πέρα απ’ αυτό, να προσπαθεί να καταλάβει γιατί συμπεριφέρεσαι τόσο αξιοκαταφρόνητα.  [...]

Dietrich Haensch - Η καταπιεστική οικογένεια

[...]  Στην πορεία της μορφωτικής διαδικασίας εγκαθιδρύεται στον άνθρωπο μια ασυνείδητα εργαζόμενη αρχή ελέγχου, μια "ηθική αρχή". [...]

[...] Για την κυριαρχία πάνω στις καταπιεσμένες εργαζόμενες μάζες, σπάνια χρησιμοποιείται ωμή, φυσική βία. Το κύριο όπλο της κυρίαρχης τάξης είναι η ιδεολογική δύναμη πάνω στους καταπιεσμένους, οι οποίοι αντιλαμβάνονται συχνά αισθητά την καταπίεση, αλλά δεν ανακαλύπτουν το χαρακτήρα της ιδεολογίας σαν υλική βία, και αφήνονται αναντίρρητα σε διαδικασίες ιδεολογικοποίησης, χωρίς να αναγνωρίζουν ότι έτσι κάνουν δυνατή την καταπίεσή τους. [...]

[...] Η σεξουαλική καταπίεση παράγει μια αυταρχική ψυχική δομή, και σαν κοινωνική της επίδραση μια υποτακτική στην εξουσία και υποτελή βασική στάση, που οδηγεί σε προδιάθεση για υποταγή κάτω από εκείνες ακριβώς τις εξουσίες, από τις οποίες πηγάζει η καταπίεση. [...]

[...] Όπως μιλάμε για μια οικονομία της διατροφής, για τον τρόπο με τον οποίο η κοινωνία φροντίζει για την ικανοποίηση της ανάγκης της τροφής όλων των μελών της, μπορούμε να μιλήσουμε και για την οικονομία της σεξουαλικότητας, σαν τον τρόπο με τον οποίο η κοινωνία ρυθμίζει, παράγει ή εμποδίζει την ικανοποίηση της σεξουαλικής ανάγκης. [...]

Eric Hoffer - Ο φανατικός

Εξώφυλλο του βιβλίου Eric Hoffer - Ο φανατικός[...] Έχουμε την τάση να πιανόμαστε απ’ το αποδειγμένο και το δοκιμασμένο. Το βαθύ αίσθημα ανασφάλειας το αντιμετωπίζουμε με τη δημιουργία μιας σταθερής ρουτίνας. Έτσι βοηθάμε τον εαυτό μας στην αυταπάτη ότι υπερνικήσαμε το απρόβλεπτο. [...]

[...] Αλλαγή σημαίνει άνοιγμα της πόρτας σε νέες σκοτούρες. Όταν όνειρα και ελπίδες αφεθούν ελεύθερα να χορεύουν στους δρόμους, ο φοβητσιάρης θα κάνει καλά να κλείσει τις πόρτες, να κατεβάσει τα παραθυρόφυλλα και να περιμένει κρυμμένος ώσπου να ξεθυμάνει η οργή. [...]

[...] Το κοινωνικό παιχνίδι «ιστορία» παίζεται κυρίως από τους πρώτους και τους τελευταίους, πίσω από την πλάτη της μεσαίας μάζας. [...]

[...] Η ανάγκη για τη θεατροποίηση του θανάτου και του φόνου γίνεται πιο καθαρή στο παράδειγμα του στρατού. Οι στολές, οι σημαίες, τα εμβλήματα, η μουσική, ο περίπλοκος κανονισμός και οι τελετές έχουν σκοπό να αποχωρίσουν τον στρατιώτη από το σωματικό του Εγώ, και να του κρύβουν την πραγματικότητα της ζωής και του θανάτου. [...]

Φίλιππος Ηλιού - Τύφλωσον κύριε τον λαόν σου

Εξώφυλλο του βιβλίου Φίλιππος Ηλιού - Τύφλωσον κύριε τον λαόν σου

 

[...] Το σατυρικό αυτό κείμενο του 1820, απόσπασμα από ανέκδοτη επιστολή του Νικολάου Σάββα Πίκκολου, η οποία παρουσιάζεται στις επόμενες σελίδες, αποδίδει καλά, με τον τρόπο του, τις εκρηκτικές εντάσεις και τις ρήξεις που γνώρισε η ελληνική πνευματική κοινωνία στα τρία χρόνια που προηγήθηκαν από την επανάσταση του 1821. [...]
 
[...] Ο Ιλαρίων, διορισθείς θεωρός της τυπογραφίας, και λαβών υπογραφήν ότι θα τον δώσουν την τυχούσα επαρχίαν, έγεινεν από τώρα δεσπότης δεσποτικώτατος. Έδωκεν γνώμην να παιδευτούν με ποινήν θανάτου πέντε εξ από τους θέλοντας να ενσπείρουν επανάστασιν, δια να σωφρονισθούν οι άλλοι. [...]
 
[...]  ...ήταν, τώρα πια, αποφασισμένο να χρησιμοποιήσει και τα πιο ακραία μέσα: κλείσιμο σχολείων, αφορισμούς, λογοκρισία, καταδόσεις στους Τούρκους, δολοφονίες. [...]

Ε.Α. Ράουτερ - Η κατασκευή υπηκόων

  [...] Στο σχολείο κατασκευάζονται άνθρωποι, μέσω μιας διαδικασίας που λέγεται εκπαίδευση. [...]

  [...] Το εργαλείο με το οποίο κατασκευάζεται ο άνθρωπος είναι η πληροφορία. [...]

  [...] Οι κρίσεις και οι πεποιθήσεις μας εξαρτώνται άμεσα από τις πληροφορίες που δεχόμαστε, είναι μέρη του μηχανισμού που κατευθύνει τις πράξεις μας. Ένα από τα γρανάζια του μηχανισμού αυτού είναι η πεποίθηση ότι, εκτός από λίγες εξαιρέσεις, είμαστε κύριοι των πράξεών μας. [...]

  [...] Η ακατανοησία αναπαράγεται απ’ όλους τους θεσμούς και μεταδίδεται από πάνω προς τα κάτω. [...]

  [...] Για να διατηρηθεί η αδικία, είναι απαραίτητο να υπάρχει ένας ελάχιστος βαθμός εμπιστοσύνης. [...]

  [...] Όταν σβήνει το φως της σκέψης, γεννιέται μια συνήθεια. [...]

Συλλογή ανεξάρτητου περιεχόμενου