Βιβλία

Σε αυτή την σελίδα θα αναρτώνται κάποια αποσπάσματα από βιβλία τα οποία θα διαβάζονται σε εκπομπές του σταθμού. Σκοπός μας είναι να δημιουργηθεί ένα είδος αρχείου με κείμενα τα οποία έχουν σχολιαστεί και οποιοσδήποτε να έχει την ευκαιρία να μελετήσει περαιτέρω. Πιστεύουμε ότι η γνώση πρέπει να διαδίδεται ελεύθερα, ώστε καθένας από εμάς να έχει την δυνατότητα να την αποκτήσει. Είμαστε κατά της εμπορευματοποίησης του πνευματικού πλούτου, η οποία περιορίζει αρκετά τον αριθμό των ατόμων που μπορούν να ωφεληθούν από αυτόν. Τα κείμενα αυτά μπορούν να χρησιμοποιηθούν για προσωπική μελέτη και ΟΧΙ για την απόκτηση οικονομικού κέρδους.

"Τοξική" παιδική ηλικία - Sue Palmer

Εξώφυλλο του βιβλίου: " "Τοξική" παιδική ηλικία - Sue Palmer "

[...] «Αν δεν προσέξουμε τη διατροφή των παιδιών μας, ίσως στο μέλλον βρεθούμε αντιμέτωποι με εκφυλιστικές παθήσεις του εγκεφάλου που σχετίζονται άμεσα με μαθησιακές δυσκολίες». [...]

[...] Οι περισσότεροι κάτοικοι των ανεπτυγμένων χωρών πιστεύουν σήμερα ότι η «επιλογή» – τόσο στο φαγητό όσο και σε άλλα καταναλωτικά προϊόντα – αποτελεί θεμελιώδες δικαίωμά τους. (Η αλήθεια είναι ότι στην ανθρώπινη ιστορία κατά κανόνα δεν υφίσταται θέμα επιλογής – οι περισσότεροι άνθρωποι ανέκαθεν τρώνε, πίνουν και φορούν ό,τι είναι διαθέσιμο, εφόσον βεβαίως έχουν το προνόμιο να μπορούν να το αποκτήσουν). [...]

[...] το τηλεοπτικό κοινό αποτελεί μια τεράστια, ασφαλή αγορά, και η συντήρηση του άγχους εξυπηρετεί τα συμφέροντα των διαφημιστών [...]

[...] για να μπορούν τα παιδιά να παίζουν με ασφάλεια στα μεγάλα αστικά κέντρα, απαιτείται σίγουρα πολιτική βούληση, κάτι που δεν υπάρχει, τουλάχιστον επαρκώς. Σήμερα οι ανάγκες των παιδιών βρίσκονται σε δεύτερη μοίρα στα κυβερνητικά προγράμματα. [...]

[...] Όλοι οι γονείς, ανεξάρτητα από την κοινωνική τάξη, το χρώμα και τη θρησκεία τους, έχουν το ίδιο όνειρο: να έχουν ευτυχισμένα και υγιή παιδιά. Αν συνεργαστούν μπορούν να γίνουν η πιο ισχυρή ομάδα πολιτικής πίεσης. [...]

[...] ο ύπνος είναι βασικός και για την αφομοίωση της γνώσης. Οι δεξιότητες, τα γεγονότα και οι έννοιες που μαθαίνει το παιδί την ημέρα, καταχωρούνται από τον εγκέφαλο στη μακρόχρονη μνήμη στη διάρκεια του ύπνου. [...]

[...] με το σταθερό ρυθμό τους (τα νανουρίσματα και τα τραγούδια), τους στίχους και την επανάληψη αναπτύσσεται η ισορροπία, ενώ τα αφτιά και οι κινήσεις τους συντονίζονται στους ήχους και ο εγκέφαλός τους αφομοιώνει νέα πρότυπα. Έτσι, τα δίκτυα των νευρώνων διευρύνονται, γεγονός που συμβάλλει στην ανάπτυξη της ευφράδειας. [...]

[...] η τεχνολογία μπορεί να αξιοποιηθεί ως αφορμή για κοινές εμειρίες και συζήτηση με τα παιδιά μας. [...]

[...] αποκαλεί την ελλειματική προσοχή "χαρακτηριστική διαταραχή της εποχής μας", επειδή η διαρκής ταχεία επεξεργασία πληροφοριών επηρεάζει τη λειτουργία του εγκεφάλου μας. [...]

[...] "για να έχει μέλλον ο πολιτισμός μας πρέπει να διαμορφώσουμε μια οικονομία που στηρίζει την οικογένεια κι όχι οικογένειες που στηρίζουν την οικονομία" [...]

Giorgio Agamben - Η Εξαίρεση και οι Κανόνες

Εξώφυλλο του βιβλίου: "Giorgio Agamben - Η Εξαίρεση και οι Κανόνες""...Το πρώτο έχει να κάνει μ' ένα ιστορικό ζήτημα: η κατάσταση εξαίρεσης ή έκτακτης ανάγκης έχει καταστεί σήμερα παράδειγμα διακυβέρνησης. Ενώ αρχικά κατονοούνταν σαν κάτι το ασυνήθιστο, μια εξαίρεση, η οποία μπορούσε να ισχύσει μόνο για μια περιορισμένη χρονική περίοδο, μέσω του ιστορικού μετασχηματισμού της κατέστη φυσιολογική μορφή διακυβέρνησης. Ήθελα να δείξω τις συνέπειες αυτής της αλλαγής σε σχέση με το κράτος και τις δημοκρατίες στις οποίες ζούμε. Το δεύτερο είναι φιλοσοφικής φύσεως και ασχολείται με την παράξενη σχέση μεταξύ της ύπαρξης και της απουσίας του νόμου, μεταξύ νόμου και ανομίας. Η κατάσταση εξαίρεσης εγκαθιδρύει μια κρυφή αλλά θεμελιώδη σχέση μεταξύ της ύπαρξης και της απουσίας νόμου. Είναι κάτι το κενό , το άγραφο, όμως αυτός ο κενός χώρος είναι συστατικός του νομικού συστήματος ".

Βρήκαμε και παρουσιάζουμε εδώ μερικές πρόσφατες συνεντεύξεις κι ένα κείμενο του σπουδαίου διανοητή Τζόρτζιο Αγκάμπεν, σε σχέση με τα ζητήματα που τον απασχολούν εσχάτως: κατάσταση εξαίρεσης, σύγχρονο δίκαιο και νομιμοποίηση των βασανιστηρίων, η σχέση της πολιτικής και της οικονομίας με τη θεολογία, τα κοινωνικά κινήματα και η προσπάθεια ορισμού τους. Βοηθούν, πιστεύουμε στη μελέτη και του δικού μας κοινωνικού πεδίου του ανταγωνισμού, αφού και εδώ «μάλλον χρειάζεται να ξανασκεφτούμε εξαρχής την προνομιακή σχέση μεταξύ βίας και δικαίου, που καθορίζει την κρατική τάξη. Και ταυτοχρόνως, να σκεφτούμε τις συνθήκες που θα καθιστούσαν δυνατή μια μορφή της ζωής στην οποία δεν θα ήταν ποτέ δυνατό να υπάρξει μέσω του διαχωρισμού, όπως συμβαίνει στα βασανιστήρια, κάτι σαν τη γυμνή ζωή».

Εκδόσεις Άρθρο 46

Μετάφραση : Παναγιώτης Καλαμαράς

Μαϊος 2005 , Αθήνα

Πιγκουίνος χάθηκε πιγκουίνος βρέθηκε - Oliver Jeffers

Εξώφυλλο του βιβλίου: "Πιγκουίνος χάθηκε πιγκουίνος βρέθηκε - Oliver Jeffers"

[...] αλλά πρόσεξε ότι τον ακολουθούσε όπου κι αν πήγαινε. [...]

[...] Αλλά πως θα έφτανε ως εκεί; [...]

[...] Όμως η φωνή του δεν ήταν τόσο δυνατή και την κάλυψε η μπουρού του πλοίου. [...]

[...] και έριξαν μαζί τη βάρκα στο νερό. [...]

[...] τόσο καταλάβαινε ότι είχε κάνει ένα πολύ μεγάλο λάθος [...]

Τo σκιάχτρο που ήθελε να ταξιδέψει - Hubert Ben Kemoun

Εξώφυλλο του βιβλίου: "Τo σκιάχτρο που ήθελε να ταξιδέψει - Hubert Ben Kemoun"[...] μια φιγούρα παράξενη μονάχη στέκει σαν αφημένη εκεί και ξεχασμένη [...]

[...] Το "πάντα" προφανώς δεν έχει βάση, μα τόσος καιρό που 'χει περάσει σαν αιωνιότητα φαντάζει [...]

[...] Κείνη τη νύχτα τα πουλιά σύσκεψη έχουνε σημαντική. Συζητάνε μέχρι την ανατολή και παίρνουν την απόφασή τους. [...]

[...] Ώσπου, ξαφνικά, τη βλέπει από ψηλά [...]

[...] Μα αυτό το "πάντα" τώρα πια πολύ αξίζει [...]

Ένα κλουβί - Ροδούλα Παππά

Εξώφυλλο του βιβλίου: "Ένα κλουβί - Ροδούλα Παππά"

[...] Ήταν ένα κλουβί άδειο και, γι' αυτό, πολύ δυστυχισμένο. [...]

[...] Αν θες τη γνώμη μου, δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο απ' το να χτίζεις φωλιές και να γυρίζεις τον κόσμο. [...]

[...] Δεν έχω πρόθεση όσο ζω να νοικοκυρευτώ. Αυτά είναι γι' άλλους. [...]

[...] το προβλημάτιζε κάπως το γεγονός ότι μια πάπια σπιτική δεν πολυπετάει, και άρα - είναι στ' αλήθεια πουλί; [...]

[...] προτιμούν να είναι ελεύθερα, κι ας ανησυχούν πότε πότε αν θα 'χουνε να φάνε και να πιουν, κι ας τρέμουν κάποιες φορες μην είναι ο χειμώνας βαρύς κι ο καλοκαιρινός ήλιος αλύπητος. [...]

[...] ανακάλυψαν ότι στην άκρη του δάσους ήταν ένα κλουβί αλλιώτικο από τ' άλλα [...]

[...] είναι άραγε κλουβί; Σας αφήνω να το σκεφτείτε. [...]

Το βιβλίο που δεν ήθελε να διαβαστεί - Βασιλική Κάργα

Εξώφυλλο του βιβλίου: "Το βιβλίο που δεν ήθελε να διαβαστεί - Βασιλική Κάργα"[...] Τα ράφια της, εκτός από λογιών λογιών βιβλία, φιλοξενούσαν συχνά και περίτεχνους ιστούς από αράχνες αλλά και στρώματα αφράτης σκόνης. [...]

[...] δε γνώριζε ούτε τον τίτλο που ήταν γραμμένος με χρυσά καλλιγραφικά γράμματα στο εξώφυλλό του. [...]

[...] Η κυρία Αμαλία και το αγόρι με τα πράσινα γυαλιά έψαξαν από 'δω, έψαξαν από 'κει, δεν είδαν όμως πουθενά το βιβλίο. [...]

[...] Και όπως γίνεται συνήθως στη ζωή, σε κάθε τέλος υπάρχει πάντα μια αρχή! [...]

[...] Κάθεται εκεί στη μέση λιγωμένο από μυρωδιές και χρώματα. [...]

[...] Νιώθει ελεύθερο και συνεπαρμένο από την αποκάλυψη, τόσο που ξεχνάει ακόμα και το ότι είναι [...]

[...] Νιώθει ότι ανήκει σε όλο το σύμπαν και ότι θέλει όσο μπορεί να μοιραστεί. Τώρα καταλαβαίνει ότι για να γίνει κάτι τόσο μαγικό χρειάζονται πολλοί. [...]

Ο μαύρος κότσυφας κι ο άσπρος γλάρος - Kitty Crowther

Εξώφυλλο του βιβλίου: "Ο μαύρος κότσυφας κι ο άσπρος γλάρος - Kitty Crowther"[...] Μα πιο πολύ απ' όλα ήθελε να δει τη θάλασσα, που όπως είχε ακούσει, ήταν γαλήνια και απέραντη. [...]

[...] Τι είναι αυτό το πορτοκαλί πράμα; αναρωτήθηκε και πλησίασε. [...]

[...] Πέταξαν για ώρα πάνω από τη θάλασσα. [...]

[...] "Γιατί όλοι με κοιτάζουν περίεργα;" ρώτησε ο Ιάκωβος. [...]

[...] "Στο δικό μου χωριό, όλος ο κόσμος αγαπάει τα βιβλία. Όλοι διαβάζουν από μικρά παιδιά, φίλε Τζίμη". [...]

[...] Η Μάρθα και η Μελλίσα ετοίμασαν στα γρήγορα ένα γλυκό, και πήγαν στο σπίτι του Τζίμη, για να τον γνωρίσουν. [...]

[...] Τόσο αστεία που όλο το χωριό των γλάρων ... σείστηκε από τα γέλια, λες κι έγινε σεισμός! [...]

Αν τ' αγαπάς ξανάρχονται - Βασιλική Νευροκοπλή

Εξώφυλλο του βιβλίου: "Αν τ' αγαπάς ξανάρχονται - Βασιλική Νευροκοπλή"[...] Που πηγαίνει ο ήλιος γιαγιά; Πηγαίνει να φωτίσει κι άλλα παιδιά που ζουν μακριά, αλλά γυρίζει πάντα πίσω, έστω και λίγο διαφορετικός. [...]

[...] Τα όνειρα που κάνουμε που πάνε; Μμμ, τα όνειρα ταξιδεύουν στους ύπνους των άλλων παιδιών και ύστερα γυρίζουν κι αυτά σε μας, κι αυτά λιγάκι διαφορετικά. [...]

[...] Και τα λόγια φεύγουν; Και τα λόγια. Και τα γέλια; Και τα γέλια. Και τα δάκρυα, γιαγιά; Και τα δάκρυα, γιε μου. [...]

[...] Και όλα γυρίζουν πίσω λίγο διαφορετικά; Όλα, γιε μου, όλα [...]

[...] Και δεν υπάρχει τίποτα που μένει στη θέση του για πάντα; Δεν υπάρχει τίποτα που να μη φεύγει ποτέ; Πως δεν υπάρχει! Αυτό που ποτέ δε φεύγει από τη θέση του είναι η αγάπη μας για όλα αυτά που φεύγουν. Αυτή που τα ξαναφέρνει όλα πίσω. Χωρίς αυτή, τίποτα δε θα ξαναρχόταν. [...]

[...] Ένα βράδυ η γιαγιά κοιμήθηκε πριν απ' το παιδί [...]

[...] Μη φοβάσαι. Από δω και μπρος θα είμαστε πάντα μαζί. Θα επιστρέφουμε στα όνειρα όλων αυτών που αγαπήσαμε και μας αγάπησαν και δεν έχουν φύγει ακόμα [...]

[...] Το παιδί που απορώντας, περιμένοντας και αγαπώντας, έβαλε όλο τον κόσμο μέσα στη μικρή καρδιά του. [...]

Το χωριό του "όλοι μαζί" - Σωκράτης Ματζουράνης

Εξώφυλλο του βιβλίου: "Το χωριό του "όλοι μαζί" - Σωκράτης Ματζουράνης"[...] ένα χωριό κοντά στη θάλασσα, με όμορφα δέντρα γύρω γύρω, με δυο μικρά ποταμάκια στη μέση του [...]
 
[...] όμως κανείς δεν ήξερε ούτε τι ήταν, ούτε που βρισκόταν, ούτε πως το έλεγαν αυτό το πράγμα. Έτσι το ονόμασαν "κάτι" και όλοι νόμιζαν πως το έχει ο διπλανός τους. [...]
 
[...] Λυπημένο και πάντα σκεπτικό, όλο διάβαζε και είχε ένα παράξενο όνομα. Το έλεγαν Όλοι Μαζί. [...]
 
[...] Ξαφνικά, τα παιδιά ένοιωσαν πιο δυνατά για να συνεχίσουν το σχέδιό τους [...]
 
[...] Τούτα τα λουλούδια σας τα προσφέρουν οι διπλανοί γείτονες [...]
 
[...] Άφαντο το "κάτι" ! Είχε εξαφανιστεί ! [...]
 
[...] ο ένας άρχισε να νοιάζεται για τον διπλανό του, να τον βοηθά στην ανάγκη του, να χαίρεται με τη χαρά του. [...]
 
[...] Μπορείτε όμως εσείς με ένα φιλί να το δώσετε σε όποιον αγαπάτε. [...]

Η πόλη που έδιωξε τον πόλεμο - Αντώνης Παπαθεοδούλου, Μυρτώ Δεληβοριά

Εξώφυλλο του βιβλίου: "Η πόλη που έδιωξε τον πόλεμο - Αντώνης Παπαθεοδούλου, Μυρτώ Δεληβοριά"[...] το σιντριβάνι είναι υπεύθυνο να ποτίζει τις γλάστρες σε όλα τα μπαλκόνια της πόλης. [...]

[...] Άλλα πάλι μοιράζονται με φίλους τα παραμύθια: "Ε παιδιά, σ' αυτό εδώ ελάτε, το άκουσα χθες" φωνάζουν στην παρέα. [...]

[...] Αν πάλι τα κοιτάξει με μελαγχολία, τα χρώματα σκοτεινιάζουν, τα πορτρέτα κατσουφιάζουν και στα τοπία αρχίζει να σιγοβρέχει. [...]

[...] Όλοι όμως οι πολίτες το αγαπούν και δεν το αλλάζουν με τίποτα, γιατί δεν ξεχνάει τα γενέθλια κανενός. [...]

[...] προσπαθώ να σας πω ότι στην πόλη αυτή έφτασε μια μέρα ... [...]

[...] Διπλώθηκε στα δύο και κράταγε τη μαρμάρινη κοιλιά του από τα γέλια. [...]

[...] άλλοι είχαν πουντιάσει και φτερνίζονταν κι άλλοι τσαλαβουτούσαν στα νερά και έπεζαν ψαράκι [...]

[...] Βάλε σε μια βαλίτσα το κίτρινο μαγιό με τις ροζ βούλες που σε αδυνατίζει [...]

Συλλογή ανεξάρτητου περιεχόμενου