Βιβλία

Σε αυτή την σελίδα θα αναρτώνται κάποια αποσπάσματα από βιβλία τα οποία θα διαβάζονται σε εκπομπές του σταθμού. Σκοπός μας είναι να δημιουργηθεί ένα είδος αρχείου με κείμενα τα οποία έχουν σχολιαστεί και οποιοσδήποτε να έχει την ευκαιρία να μελετήσει περαιτέρω. Πιστεύουμε ότι η γνώση πρέπει να διαδίδεται ελεύθερα, ώστε καθένας από εμάς να έχει την δυνατότητα να την αποκτήσει. Είμαστε κατά της εμπορευματοποίησης του πνευματικού πλούτου, η οποία περιορίζει αρκετά τον αριθμό των ατόμων που μπορούν να ωφεληθούν από αυτόν. Τα κείμενα αυτά μπορούν να χρησιμοποιηθούν για προσωπική μελέτη και ΟΧΙ για την απόκτηση οικονομικού κέρδους.

Siddharth Kara - Σεξ τράφικιν

Εξώφυλλο του βιβλίου: "Siddharth Kara - Σεξ τράφικιν"

[...] οι νόμοι εναντίον της σωματεμπορίας είναι εξαιρετικά αναιμικοί και, ως επί το πλείστον, δεν εφαρμόζονται. [...]

[...] Η απόκτηση σκλάβων του σεξ γίνεται κυρίως με έναν από τους εξής πέντε τρόπους: την εξαπάτηση, την πώληση από την οικογένεια, την απαγωγή, την αποπλάνηση ή την ερωτική σχέση, ή με τη στρατολόγηση μέσω πρώην σκλάβων. [...]

[...] ιστορικοί παράγοντες συντέλεσαν στην εμφάνιση της σεξουαλικής δουλείας: η ακραία φτώχεια, οι μεγάλες προκαταλήψεις έναντι του γυναικείου φύλου και η σχεδόν πλήρη στέρηση πολιτικών δικαιωμάτων. [...]

[...] Από το οξύ μπαταρίας που ρίχνεται στα πρόσωπα των κοριτσιών του Μπαγκλαντές όταν απορρίπτουν τις ερωτικές προτάσεις ανδρών μέχρι το πακιστανικό Διάταγμα Χουντούτ του 1979, βάσει του οποίου μια γυναίκα θεωρείται ότι έχει υποστεί βιασμό μόνο αν υπάρχουν τέσσερις άνδρες που να καταθέτουν ως μάρτυρες της επίθεσης [...]

[...] η πορνεία δεν μπορεί ποτέ να συνιστά επιλογή και το "επάγγελμα" βασίζεται εγγενώς σε ένα σύστημα ανδρικής σεξουαλικής κυριαρχίας, που ιδιοποιείται το γυναικείο σώμα για ευχαρίστηση και ενισχύει την υποταγή και τη μετατροπή των γυναικών σε σεξουαλικά αντικείμενα. [...]

Asger Jorn - Περί μορφής

Εξώφυλλο του βιβλίου: "Asger Jorn - Περί μορφής"

[...] Αυτές οι αναλυτικές προσπάθειες διάκρισης και ανεξαρτησίας των δραστηριοτήτων, που προηγήθηκαν της εποχής μας, απελευθέρωσαν και ξεκαθάρισαν ποικίλες ανθρώπινες δραστηριότητες, δια μέσου των οποίων η ίδια τάση έφτασε σήμερα σ' έναν απομονωτισμό των επαγγελμάτων μέσα στην εξειδίκευση. [...]

[...] Στην ατομικιστική κοινωνία μας, όποιος κατέχει ένα σπίτι, έχει και το δικαίωμα να χρησιμοποιήσει την πρόσοψή του για να παράγει ένα εικαστικό αποτέλεσμα με στόχο να ελκύσει την προσοχή του γείτονα. Αυτή η παραβίαση της ατομικής γαλήνης, που ονομάζεται κοινώς διαφήμιση [...]

[...] Μόνον η φαντασία μπορεί να καταστήσει ένα αντικείμενο ενδιαφέρον, για να γίνει κίνητρο ανάλυσης· και η ανάλυση το αδειάζει από την επινοητική του δύναμη. [...]

[...] Η σπουδαιότητα ενός πράγματος για τον άνθρωπο, έγκειται στις διαστάσεις που καταλαμβάνει στις έγνοιες του. Η ισχύς, με την οποία επιβάλλει την παρουσία του ένα φαινόμενο, καθορίζει τον αισθητικό του χαρακτήρα. [...]

[...] δεν βλέπει ότι μια βδομάδα με έξι μέρες ανάπαυση δεν πρόκειται να φέρει μια "ανατροπή της ισορροπίας" ανάμεσα στο ασήμαντο και το σοβαρό, αλλά μια αλλαγή φύσης του σοβαρού και του ασήμαντου. [...]

[...] Η εκβιομηχάνιση αντιπροσωπεύει έναν αύξοντα περιορισμό των δυνατοτήτων μεταβλητότητας στις πράξεις και τις σκέψεις του ανθρώπου· η μεταβλητότητα αυτή ταυτίζεται με ό,τι ονομάζουμε παιχνίδι, βασική διατύπωση όλων των τεχνών· [...]

Potlatch

Εξώφυλλο του βιβλίου: "Potlatch"

Ενημερωτικό Δελτίο του Γαλλικού Τμήματος της Λετριστικής Διεθνούς
Δεν πουλήθηκε ποτέ. Αυστηρό ως προς την απόρριψη της εμπορευματικής σχέσης, καθ' όλη τη διάρκεια της κυκλοφορίας του αποκλειστικά χαριζόταν.

[...] Ποτέ δεν θα κουραστούμε να λέμε στους εκμεταλλευόμενους εργάτες ότι το ζήτημα είναι οι αναντικατάτατες ζωές τους, όπου τα πάντα θα μπορούσαν να συμβούν· ότι το ζήτημα είναι τα πιο ωραία χρόνια τους που περνάνε χωρίς καμιά αξιόλογη χαρά, [...]

[...] η πρώτη ικανοποίηση που επιθυμούμε θα είναι η εξάλειψη των ιδεών αυτής της τάξης μαζί με τις μύγες που τις διαδίδουν. [...]

[...] Υπενθυμίζουμε ότι το ζήτημα είναι να επινοήσουμε νέα παιχνίδια. [...]

[...] Η αφίσα "Κατασκευάστε εσείς οι ίδιοι μια μικρή κατάσταση χωρίς μέλλον" κολλιέται αυτές τις μέρες στους τοίχους του Παρισιού, ιδίως στους ψυχογεωγραφικά ευνοϊκούς τόπους. [...]

[...] οι λετριστές δεσμεύονται να παρακολουθήσουν τις παραστάσεις σε προφανή κατάσταση μέθης, αφού θα έχουν ρουφήξει ρούμι, βότκα, κόκκινο κρασί ή κάποιο άλλο ποτό [...]

[...] Το συλλογικό έργο που προτείνουμε είναι η δημιουργία ενός νέου πολιτιστικού θεάτρου επιχειρήσεων, το οποίο τοποθετούμε εξ ορισμού στο επίπεδο μιας δυνητικής γενικής κατασκευής ατμοσφαιρών με την προετοιμασία, κάτω από ορισμένες περιστάσεις, των όρων της διαλεκτικής διακόσμου-συμπεριφοράς.

Κείμενα από το Potlatch υπάρχουν επίσης στο βιβλίο "Το ξεπέρασμα της τέχνης" http://radioparasita.org/node/367 και στο βιβλίο "Το αισθητικό και το πολιτικό" http://radioparasita.org/node/652

Theodor Adorno - Minima Moralia

Εξώφυλλο του βιβλίου: "Theodor Adorno - Minima Moralia"

[...] Ό,τι άλλοτε οι φιλόσοφοι αποκαλούσαν ζωή, κατάντησε να είναι η σφαίρα του ιδιωτικού και κατόπιν απλώς της κατανάλωσης, να συμπαρασύρεται ως εξάρτημα της διαδικασίας της υλικής παραγωγής, χωρίς αυτονομία και χωρίς δική της υπόσταση. [...]

[...] Τα ταμπού που ρυθμίζουν την πνευματική στάθμη ενός ανθρώπου, συχνά κατακαθισμένες εμπειρίες και μη αρθρωμένες γνώσεις, στρέφονται πάντοτε εναντίον των ιδίων παρορμήσεων, τις οποίες έμαθε να καταδικάζει, αλλά αυτές είναι τόσο ισχυρές [...]

[...] Το ψέμα, άλλοτε ένα φιλελεύθερο μέσον της επικοινωνίας, σήμερα έχει μια από τις τεχνικές της αδιαντροπιάς, με τη βοήθεια της οποίας κάθε άτομο σκορπίζει γύρω του την ψυχρότητα [...]

[...] η ώρα που το αστικό υποκείμενο απαλλάχτηκε από τον απολυταρχικό καταναγκασμό. Ελεύθερο και μοναχικό, είναι υπεύθυνο για τον εαυτό του. [...]

[...] κανένας, χωρίς εξαιρέσεις, δεν μπορεί πια να ορίσει ο ίδιος τη ζωή του υπό μία κάπως διαφανή έννοια. [...]

[...] βλάπτει αρκετά την ίδια την καθαρή θεώρηση ο αποχωρισμός της από τον στοχασμό. Αυτή υποβιβάζεται σε πολυμαθή τελετουργική επανάληψη κληρονομημένων φιλοσοφικών σχεδιασμάτων ή εκφυλίζεται, στην απόστασή της από τα τυφλωμένα γεγονότα, στη φλυαρία μιας μη δεσμευτικής ιδιωτικής κοσμοθεωρίας. [...]

[...] Η αόριστη έκφραση επιτρέπει στον προσλαμβάνοντα να φανταστεί περίπου ό,τι του είναι ευπρόσδεκτο και ό,τι έτσι κι αλλιώς εννοεί ο ίδιος. Η αυστηρή έκφραση επιβάλλει τη μονοσήμαντα σαφή αντίληψη, την προσπάθεια της έννοιας, από τις οποίες ξεσυνηθίζουν τους ανθρώπους συνειδητά [...]

Guy Debord - Σχόλια πάνω στην κοινωνία του Θεάματος

Εξώφυλλο του βιβλίου: "Guy Debord - Σχόλια πάνω στην κοινωνία του Θεάματος"

[...] Η διακυρβένηση του θεάματος η οποία κατέχει στις μέρες μας όλα τα μέσα πλαστοποίησης του συνόλου τόσο της παραγωγής όσο και της αντίληψης, είναι απόλυτος κύριος των αναμνήσεων όπως είναι ανεξέλεγκτος κύριος των σχεδίων που διαμορφώνουν το απώτερο μέλλον. [...]

[...] Το θέαμα οργανώνει με μαεστρία την άγνοια για όσα συμβαίνουν και, αμέσως μετά, τη λήθη όσων μολαταύτα κατόρθωσαν να γίνουν γνωστά. Το πιο σημαντικό είναι και το πιο κρυφό. Τίποτε, στη διάρκεια των είκοσι τελευταίων χρόνων, δε συγκαλύφθηκε με τόσα πολλά κατά παραγγελία ψέματα όσο η ιστορία του Μάη του ΄68 [...]

[...] Το να είσαι γνωστός έξω απ' τις θεαματικές σχέσεις, ισοδυναμεί ήδη με το να είσαι γνωστός σαν εχθρός της κοινωνίας. [...]

[...] Το άτομο, παραδόξως, θα πρέπει μονίμως ν' απαρνιέται τον εαυτό του, αν επιθυμεί πραγματικά να το υπολογίζουν έστω κι ελάχιστα σε μια τέτοια κοινωνία. [...]

[...] Δε ζητάνε πια απ' την επιστήμη να κατανοήσει τον κόσμο, ή να βελτιώσει οτιδήποτε. Της ζητάνε να δικαιολογεί πάραυτα ό,τι γίνεται. [...]

[...] Γρήγορα διαπιστώνει κανείς ότι η ιατρική σήμερα δεν έχει, πια, ασφαλώς, το δικαίωμα να προστατεύει την υγεία του πληθυσμού απ' το παθογόνο περιβάλλον, γιατί κάτι τέτοιο θα ήταν σαν να εναντιώνεται στο Κράτος, ή έστω στη φαρμακοβιομηχανία. [...]

[...] Στην πραγματικότητα, η παραπληροφόρηση εμπεριέχεται σ' όλη την υφιστάμενη πληροφόρηση, σαν το κύριο γνώρισμά της. Δεν κατονομάζεται παρά εκεί όπου πρέπει να διατηρηθεί, διαμέσου του εκφοβισμού, η παθητικότητα. [...]

[...] Το ψεύτικο διαμορφώνει το γούστο, κι ενθαρρύνει το πλαστό, εξαφανίζοντας εσκεμμένα τη δυνατότητα αναφοράς στο αυθεντικό. [...]

[...] η ιδιόμορφη ανάπτυξη που επιλέχθηκε απ' την οικονομία της εποχής μας, καταλήγει να επιβάλλει παντού τη δημιουργία καινούριων προσωπικών δεσμών εξάρτησης και προστασίας. [...]

Franz Neumann - Άγχος και πολιτική

Εξώφυλλο του βιβλίου: "Franz Neumann - Άγχος και πολιτική"

[...] είναι δυνατόν τα κοινωνικά υποκείμενα να λάβουν ελεύθερα πολιτικές αποφάσεις, δηλαδή αποφάσεις που δεν θα χειραγωγούνται από φοβικά σύνδρομα; [...]

[...] Τα εξωτερικά εμπόδια όταν γίνονται ανυπέρβλητα παγιώνονται στην ανελευθερία, η οποία ενδοβάλλεται στο εκάστοτε υποκείμενο ως αδυναμία και φόβος. [...]

[...] το απελευθερωτικό νόημα της αμφισβήτησης του νόμου προκύπτει από την κατανόηση του γεγονότος ότι ο νόμος συναρτάται με σχέσεις ισχύος και επιμέρους συμφέροντα, τα οποία καθολικεύονται. [...]

[...] ο πολιτισμός δεν θα χρειαζόταν να αντλεί ενέργεια από την απωθημένη σεξουαλικότητα [...]

[...] Το συγκολλητικό υλικό που κρατάει τη μάζα ενωμένη και τη δένει με τον ηγέτη είναι λοιπόν ένα σύνολο απωθημένων ενστίκτων. Κατ' αυτό τον τρόπο, πιστεύω, εγκαθιδρύεται η λογική σχέση ανάμεσα στην αλλοτρίωση και τη μαζική συμπεριφορά. [...]

[...] πως θα ενοποιούνταν ο λαός υπερβαίνοντας όλες τις ταξικές, κομματικές και θρησκευτικές διαφορές; [...]

[...] Δημιουργεί δυνητικό άγχος το οποίο ο μαζικός άνθρωπος προσπαθεί να υπερνικήσει παραιτούμενος από το Εγώ. Αυτή η συγκινησιακή ταύτιση με τον ηγέτη διευκολύνεται από την ψευδή αντίληψη της πραγματικότητας [...]

[...] η αρχή του ανταγωνισμού κυριαρχεί όχι μόνο στη σφαίρα της οικονομίας αλλά σε όλες τις κοινωνικές σχέσεις. [...]

[...] Μόλις ανέλθει στην εξουσία έρχεται αντιμέτωπο με την ανάγκη να θεσμοποιήσει το άγχος ως ένα μέσο για να εμποδίσει την εξάλλειψη της συγκινησιακής βάσης του από τη γραφειοκρατική του διάρθρωση. [...]

Franz Neumann - Τα όρια της δικαιολογημένης ανυπακοής

Εξώφυλλο του βιβλίου: "Franz Neumann - Τα όρια της δικαιολογημένης ανυπακοής"

[...] Η δημοκρατική πλειοψηφία μπορεί να παραβιάζει κάποια δικαιώματα. Μια αδικία δεν είναι δυνατό να γίνει δίκαιο επειδή έτσι το θέλει η πλειοψηφία. [...]

[...] κάθε άνθρωπος έχει το δικαίωμα να αντιστέκεται σ' ένα νόμο ο οποίος αποσκοπεί στην υποδούλωση κάποιου τμήματος της ανθρωπότητας. [...]

[...] δεν είναι το κράτος που διεισδύει στην κοινωνία μα ακριβώς το αντίθετο: τα ιδιωτικά συμφέροντα, που τώρα είναι οργανωμένα μονοπωλιακά, διεισδύουν στο κράτος και το καταλαμβάνουν. Το κράτος, πιεζόμενο από τα ισχυρά συμφέροντα, χάνει την ουδετερότητά του. γίνεται έρμαιο των ποικίλων ανταγωνισμών ανάμεσα στα γκακστερικά οργανωμένα συμφέροντα. [...]

[...] Η τυραννοκτονία είναι μια πολιτική ενέργεια που έχει ως στόχο της είτε ένα νόμιμο άρχοντα ο οποίος παραβιάζει το νόμο είτε κάποιο σφετεριστή. Η αρχαία αυτή παράδοση πήρε πολλά προσωπεία μέσα στους αιώνες για να καταλλήξει στις μέρες μας σ' ό,τι είναι γνωστό ως "τρομοκρατία". [...]

[...] Στις σύγχρονες μαζικές δημοκρατίες η δημοσιότητα και ο διάλογος ισχύουν μόνο κατ' επίφαση. Οι αποφάσεις λαμβάνονται ύστερα από διαπραγματεύσεις με τα ποικίλα ιδιωτικά συμφέροντα εκτός του δημόσιου χώρου, ενώ η ευρύτερη συναίνεση εξασφαλίζεται μέσω των στρατηγικών χειραγώγησης. [...]

[...] αφαιρείται κάθε έλλογο περιεχόμενο αντίστασης ενώ γίνεται ανεκτή η εξωτερική έκφραση που κάλλιστα μπορεί να χειραγωγηθεί. [...]

Franz Neumann - Η έννοια της πολιτικής ελευθερίας

Εξώφυλλο του βιβλίου: "Franz Neumann - Η έννοια της πολιτικής ελευθερίας"

[...] Η πολιτική θεωρία νοείται ως εκλογίκευση των υφιστάμενων σχέσεων εξουσίας. [...]

[...] το απαράδεκτο των διαταγμάτων στερήσεως των πολιτικών δικαιωμάτων, τα οποία αρνούνται πως υπάρχει ένα τεκμήριο δικαιώματος εναντίον της εξουσίας και τα οποία επιτρέπουν στην εξουσία να θεσπίζει μέτρα εξατομικευμένου χαρακτήρα εναντίον εξειδικευμένα συγκεκριμένων προσώπων. [...]

[...] Μόνο επειδή δεν εμπιστευόμαστε καμμιάν εξουσία, όσο καλοπροαίρετη κι αν  είναι, να αποφασίζει τι είναι καλό ή κακό για μας, διεκδικούμε πράγματι ένα χώρο ελευθερίας από τον καταναγκασμό. [...]

[...] οι αντικειμενικά πραγματικές ή οι υποτιθέμενες ανάγκες της πολιτικής εξουσίας όχι μόνο συγκρούονται πράγματι με τον κανόνα του γενικού νόμου αλλά ενδέχεται και να προκαλέσουν την ολική αναστολή των αστικών ελευθεριών. [...]

[...] Η αγωνία, η λειτουργία του επιθετικού ενστίκτου, και η ανάγκη για ταυτοποίηση του απομονωμένου ανθρώπινου όντος, είναι οι ψυχολογικές λειτουργίες που επιτρέπουν τον πλήρη εκμηδενισμό της ελευθερίας στον ολοκληρωτισμό. [...]

[...] η άσκηση των αστικών (και πολιτικών) δικαιωμάτων απαιτεί ένα μεγάλο βαθμό ισότητας ως προς τον έλεγχο των μέσων επικοινωνίας και ως προς τη δυνατότητα πρόσβασης σ' αυτά. [...]

[...] Είναι ακριβώς η ύπαρξη και ο χειρισμός του φόβου που μεταμορφώνουν ένα λαό σε όχλο. [...]

Ένα σπίτι για όλους - Christopher Corr

Εξώφυλλο του βιβλίου: "Ένα σπίτι για όλους - Christopher Corr"

[...] με εννιά όμορφα παραθυράκια και μια κόκκινη εξώπορτα. Ήταν το τέλειο μικρό σπιτάκι, αλλά έστεκε μόνο, κρύο και μελαγχολικό. [...]

[...] "Υπάρχει χώρος για ένα χαριτωμένο κουνελάκι σαν κι εμένα;" ρώτησε. [...]

[...] Πέταξε προς το σπίτι και χτύπησε με το ράμφος της την πόρτα [...]

[...] Η μουσική τους πλανήθηκε στο δάσος και γαργάλησε τα αυτιά ενός μεγάλου καφέ αρκούδου. [...]

[...] Ήρθαν και τα άλλα ζώα να βοηθήσουν. [...]

[...] Το μόνο που έμενε τώρα ... [...]

Ένα δώρο για τον καθένα - Birdie Black & Rosalind Beardshaw

Εξώφυλλο του βιβλίου: "Ένα δώρο για τον καθένα - Birdie Black & Rosalind Beardshaw"

[...] Ένα μεγάλο ρολό κόκκινο ύφασμα. Ήταν φωτεινό και πανέμορφο. [...]

[...] "Τι θα τα κάνουμε τα ρετάλια;" τον ρώτησε μια από τις ράφτρες. "Μαζέψτε τα και αφήστε τα στην πίσω πόρτα" [...]

[...] "Τι υπέροχο κόκκινο ύφασμα. Είναι τόσο ζεστό [...]

[...] Μετά μάζεψε τα ρετάλια και τα έβαλε στην πίσω πόρτα [...]

[...] Και φτάνει ίσα ίσα για να ράψω ένα κασκόλ για το Μικρούλη!" [...]

[...] η γυναίκα του Μίκη άνοιξε το φύλλο της [...]

Συλλογή ανεξάρτητου περιεχόμενου