Βιβλία

Σε αυτή την σελίδα θα αναρτώνται κάποια αποσπάσματα από βιβλία τα οποία θα διαβάζονται σε εκπομπές του σταθμού. Σκοπός μας είναι να δημιουργηθεί ένα είδος αρχείου με κείμενα τα οποία έχουν σχολιαστεί και οποιοσδήποτε να έχει την ευκαιρία να μελετήσει περαιτέρω. Πιστεύουμε ότι η γνώση πρέπει να διαδίδεται ελεύθερα, ώστε καθένας από εμάς να έχει την δυνατότητα να την αποκτήσει. Είμαστε κατά της εμπορευματοποίησης του πνευματικού πλούτου, η οποία περιορίζει αρκετά τον αριθμό των ατόμων που μπορούν να ωφεληθούν από αυτόν. Τα κείμενα αυτά μπορούν να χρησιμοποιηθούν για προσωπική μελέτη και ΟΧΙ για την απόκτηση οικονομικού κέρδους.

Donald Woods Winnicott - Φόβος κατάρρευσης

Εξώφυλλο του βιβλίου: "Donald Woods Winnicott - Φόβος κατάρρευσης"

[...] Ο κλινικός φόβος κατάρρευσης είναι ο φόβος μιας κατάρρευσης που έχει υπάρξει ήδη ως εμπειρία. [...]
 
[...] "Αυτό που σας ζητώ να κάνετε είναι να με βοηθήσετε να αυτοκτονήσω για έναν αληθινό λόγο αντί για έναν ψεύτικο". [...]
 
[...] Για έναν άρρωστο είναι πιο εύκολο να θυμηθεί ένα τραύμα, από το να θυμηθεί ότι δε συνέβει τίποτα, όταν θα έπρεπε να συμβεί. [...]
 
[...] Αλλά αν το κενό δεν βιώθηκε ως τέτοιο στην αρχή, τότε μεταβάλλεται σε μια κατάσταση που το άτομο φοβάται και ψυχαναγκαστικά αναζητά. [...]
 
[...] η ύπαρξη μεταβάλλεται σε αντικείμενο λατρείας, σε μια προσπάθεια αντίθεσης στην προσωπική τάση προς τη μη-ύπαρξη, η οποία αποτελεί μέρος μιας οργανωμένης άμυνας. [...]

Gerhard Vinnai - Η κοινωνική ψυχολογία της εργατικής τάξης

Εξώφυλλο του βιβλίου: "Gerhard Vinnai - Η κοινωνική ψυχολογία της εργατικής τάξης"[...] η υποταγή του ανθρώπου στην πραγματικότητα δεν συντελείται μόνο μέσα από μια ψεύτικη συνείδηση, αλλά από τη συνολική ψυχική του δομή, από τις διεστραμένες ανάγκες που του έχει επιβάλλει η κοινωνία της αφθονίας. [...]

[...] Αφού δεν μπορούν να αγαπήσουν ο ένας τον άλλο, συναγωνίζονται ποιος θα πρωτοκερδίσει την αγάπη του παιδιού, σαν το πιο προσιτό υποκατάστατο. [...]

[...] έτσι πληγώνουν τα παιδιά τους με ένα τέτοιο τρόπο, που τα προδιαθέτει να γίνουν αργότερα φορείς της εργατικής δύναμης στην αλλοτριωμένη παραγωγή. [...]

[...] Η χρησιμοποίηση του σώματος σαν οργάνου εργασίας μέσα σε όρους καπιταλιστικής παραγωγής σαμποτάρει την σεξουαλική ικανότητα. Η μίσθωση του σώματος στην παραγωγική διαδικασία ακρωτηριάζει την ικανότητα αισθησιασμού. [...]

[...] Η ψεύτικη γλώσσα που τα κατεστημένα πνευματικά ιδρύματα επιβάλλουν στις μάζες, συνδέεται με την ψυχολογική ανάγκη να μυστικοποιηθούν οι αφόρητες σχέσεις, ώστε να εξακολουθούν να λειτουργούν. [...]

[...] Αυτοί που δεν έχουν υποκύψει πλήρως στην ορθολογικότητα του περιβάλλοντος και τους τρώει η λαχτάρα για μιαν άλλη ζωή, που δεν είναι επιτρεπτή για τις μάζες ή αυτοί που φέρουν σε μεγάλο βαθμό τα κοινωνικής προέλευσης τραύματα, που οι μάζες δεν εννοούν να αντιληφθούν στους εαυτούς τους, προκαλούν την οργή όλων. [...]

Jean Giono - Ο άνθρωπος που φύτευε δέντρα

Εξώφυλλο του βιβλίου: "Jean Giono - Ο άνθρωπος που φύτευε δέντρα"[...] Το τοπίο ήταν εντελώς γυμνό, δίχως βλάστηση. [...]

[...] Όταν όμως πλησίασα αρκετά, κατάλαβα ότι αυτό που είχα δει δεν ήταν δέντρο, αλλά άνθρωπος! [...]

[...] Αναρωτήθηκα τι μπορεί να ήταν αυτό που τον έκανε να μείνει μόνος σ' αυτή την ερημιά. [...]

[...] Όταν καμιά φορά ο πόλεμος τελείωσε, οι άνθρωποι πίστεψαν ότι ποτέ πια δε θα σκοτώνονταν μεταξύ τους [...]

[...] Σκεφτόμουν πόση δύναμη έχει μέσα του ο άνθρωπος, και τι μπορεί να καταφέρει. Ολόκληρο τον κόσμο μπορεί να αλλάξει. [...]

Ένα δέντρο ζητάει αυλή - Λίτσα Παναγιωτοπούλου

Εξώφυλλο του βιβλίου: "Ένα δέντρο ζητάει αυλή - Λίτσα Παναγιωτοπούλου"[...] Μη!! Μη με φας ... ξανακούστηκε η φωνούλα να το παρακαλά. [...]

[...] Όπου υπάρχουν αυλές, υπάρχουν και παιδιά. Μόνο εκεί θα βγουν τα ονειρά μου αληθινά. [...]

[...] Κι εδώ τα χτίρια ήταν μεταξύ τους κολλημένα. Αδειανός χώρος δεν περίσσευε πουθενά. [...]

[...] Όταν γυρίζω απ' τα διάφορα μέρη, μ' αρέσει να βρίσκω φίλους, κάποιους να με περιμένουν. [...]

[...] Και τότε θα σχεδιάζω αυλές, κήπους, πάρκα πολλά, να φυτρώνουν τα δέντρα, να παίζουν τα παιδιά [...]

Το δάσος που το 'σκασε - Βεατρίκη Κάτζολα - Σαμπατάκου

Εξώφυλλο του βιβλίου: "Το δάσος που το 'σκασε - Βεατρίκη Κάτζολα - Σαμπατάκου"[...] Η σημερινή ησυχία, όμως, ήταν τόσο παράξενη που τελικά ξύπνησε. [...]

[...] Δεν πάω πουθενά. Δε θα 'ρθουν τα ήμερα να διώξουν τα άγρια! [...]

[...] Θα προσπαθήσουμε ... Να είμαστε όμως ενωμένοι. Γιατί, ό,τι ο ένας δεν μπορεί, το μπορούν οι πολλοί. [...]

[...] αμέτρητα παιδιά, από κάθε γωνιά της πόλης, μαζεύονταν σα μελίσσι και, μαζί με τα δέντρα, πιασμένα χέρι με κλαδί, ένωναν τις φωνές τους με τις φωνές των πράσινων φίλων τους. [...]

[...] Τα παιδιά, με την άδολη, αγνή ψυχούλα, ξέρουν πως ετούτη η όμορφη πλάση είναι για όλους, και όλους τους χωρά. [...]

Max Stirner - Ο Μοναδικός και η Ιδιοκτησία του

Εξώφυλλο του βιβλίου: "Max Stirner - Ο Μοναδικός και η Ιδιοκτησία του"[...] η μοναδικότητα είναι αυτό ακριβώς που κάθε κοινωνία ... θέλει να καθυποτάξει. [...]

[...] αν αυτό που απειλείται καίρια είναι η μοναδικότητά μου, έχω να κάνω με μια εξουσία καθεαυτή, με μια αρχή πάνω από μένα, ... Η ύπαρξή της βασίζεται στην παραίτησή μου, την αυταπάρνησή μου, τη μικροψυχία μου - που λέγεται αλλιώς και ταπεινοφροσύνη. Στην ταπεινοφροσύνη μου χρωστάω την υψηλοφροσύνη της, στην υποταγή μου την κυριαρχία της. [...]

[...] Εφόσον δε βλέπουμε ίσους μας σε κανένα δέντρο ή ζώο, η άποψη πως οι άλλοι είναι ίσοι μας, προϋποθέτει κάποια απάτη. Κανένας δεν είναι ίσος μου, αλλά τον θεωρώ, όπως και κάθε πλάσμα, ιδιοκτησία μου. [...]

[...] Το πάθος για μια ορισμένη ελευθερία εμπεριέχει πάντα την τάση για μια νέα κυριαρχία [...]

[...] Η επανάσταση αποσκοπεί σε νέους κανόνες. Η εξέγερση σημαίνει πως δεν αφήνουμε να μας κανονίζουν αλλά κανονίζουμε μόνοι μας, και δεν στηρίζει ελπίδες σε "θεσμούς". [...]

[...] Δεν οφείλουμε τίποτα ο ένας στον άλλον, γιατί αυτό που φαίνεται να σου οφείλω, το οφείλω μάλλον στον εαυτό μου. Αν σου δείχνω ένα κεφάτο πρόσωπο για να σου δώσω και σένα κέφι, το κάνω γιατί το κέφι σου έχει σημασία για μένα, και άρα, η συμπεριφορά μου εξυπηρετεί την επιθυμία μου. Δε δείχνω άλλωστε το ίδιο πρόσωπο σε χιλιάδες άλλους που η διάθεσή τους μου είναι αδιάφορη. [...]

Theodor Adorno - Θεωρία της ημιμόρφωσης

Εξώφυλλο του βιβλίου: "Theodor Adorno - Θεωρία της ημιμόρφωσης"[...] Η συνειδητή παραίτηση από την επιδίωξη της απήχησης, του εντυπωσιασμού, του προπαγανδιστικού εφέ, είναι θεμελιακή προϋπόθεση τόσο της κριτικής σκέψης της φιλοσοφίας, όσο και του αληθινού έργου τέχνης. [...]

[...] σε μια κοινωνία που οδεύει βιομηχανικά στο δαμασμό της εξωτερικής και της ανθρώπινης φύσης. Η κοινωνία της προσαρμογής δίνει τα πρωτεία στα οικουμενικά οργανωμένα μέσα, ενώ χάνεται από τον ορίζοντα κάθε έλλογος σκοπός. [...]

[...] Ο μηχανισμός της μνησικακίας, αυτό που η ψυχανάλυση αποκαλεί διαμόρφωση αντίδρασης [...]

[...] Η διαμόρφωση των συνθηκών προσκρούει στα όρια που θέτει η εξουσία, στη θέληση να θεσπιστούν σύμφωνα με την ανθρώπινη αξιοπρέπεια επιζεί ακόμη η εξουσία ως η αρχή που αποκρούει τη συμφιλίωση. [...]

[...] η θλιβερή ύπαρξη, η ψυχή, ... έχει ανάγκη από υποκατάστατα εικόνων μέσα από την ημιμόρφωση [...]

[...] Ημιμόρφωση είναι το πνεύμα που έχει καταληφθεί από τον φετιχιστικό χαρακτήρα του εμπορεύματος. [...]

[...] την ουσιαστική επίγνωση, την οποία αποκλείει η ημιμόρφωση. Ο στερούμενος το συνεχές της κρίσης και της εμπειρίας τροφοδοτείται από τέτοια συστήματα με σχηματοποιημένες στάσεις για την αντιμετώπιση της πραγματικότητας, οι οποίες είναι μεν ανεπαρκείς, αλλά αντισταθμίζουν το φόβο του ακατανόητου. [...]

[...] Ό,τι δικαίως μπορεί να αποκληθεί πρόοδος της συνείδησης, η χωρίς αυταπάτες κριτική κατανόηση αυτού που είναι [...]

Theodor Adorno - Σύνοψη της πολιτιστικής βιομηχανίας

Εξώφυλλο του βιβλίου: "Theodor Adorno - Σύνοψη της πολιτιστικής βιομηχανίας"[...] Σ' όλους τους κλάδους της κατασκευάζονται με λίγο ως πολύ σχεδιασμένο τρόπο προϊόντα, κομμένα και ραμμένα για να καταναλωθούν από μάζες, τα οποία απ' τη μεριά τους καθορίζουν σε μεγάλο βαθμό αυτή την κατανάλωση. [...]

[...] Τα πνευματικά μορφώματα τύπου πολιτιστικής βιομηχανίας δεν είναι πια και εμπορεύματα, αλλά εντελώς και μόνο τέτοια. [...]

[...] διατηρεί τη συγγένειά της προς την απαρχαιωμένη διαδικασία κυκλοφορίας του κεφαλαίου, το εμπόριο [...]

[...] λόγω της μεγάλης σημασίας της στη διαμόρφωση της συνείδησης των καταναλωτών της [...]

[...] Η προσαρμογή παίρνει τη θέση της συνείδησης [...]

Ευάγγελος Λεμπέσης - Η τεράστια κοινωνική σημασία των βλακών στο σύγχρονο βίο

Εξώφυλλο του βιβλίου: "Ευάγγελος Λεμπέσης - Η τεράστια κοινωνική σημασία των βλακών στο σύγχρονο βίο"[...] "Το να φορτώνεσαι τρελούς βλάπτει και τον ίδιο το Διάβολο." [...]

[...] το πρόβλημα των βλακών δεν είναι απλό, όταν υπολογίσουμε τη σταθερή και απολύτως αναγκαία θέση, την οποία επάξια κατέχουν μέσα στον κοινωνικό διαφορισμό [...]

[...] γίνεται απόλυτα νοητή η ανοδός τους στις ανώτερες βαθμίδες, με κοινό μεταξύ τους συνασπισμό που αναδεικνύει εαυτούς και αλλήλους, απ' τη μια μεριά με οργανωμένη αντίσταση (boycotage) προς τα πάνω και παράλυση τυχόν αντίθετων ενεργειών παραγόντων ανωτέρων του, για την ανάδειξη άλλου, πράγματι ικανού, προσώπου κι απ' την άλλη με οργανωμένη προώθηση δικού τους προσώπου στην ανώτερη βαθμίδα. Το φαινόμενο αυτό ονομάζεται κλίκα. [...]

[...] Σχετικά με την κοινωνική προέλευσή τους διαπιστώνεται πως η παραγωγή βλακών δεν είναι "ταξική". [...]

[...] αντί για ειδικούς έχουμε κατά κανόνα φτωχούς (τω πνεύματι) επαγγελματίες, που θεωρούν σαν ειδικότητα ... την επέκταση του πεδίου της αμάθειάς τους και τον περιορισμό των ίδιων των μελετών τους και έχουμε μορφωμένο κοινό, που έχει ανατραφεί με ψίχουλα και μάλιστα όχι καλής ποιότητας, ψωμιού, κακών μεταφράσεων και κακών εκδοτών. [...]

[...] ότι δηλαδή η παρούσα κυβέρνηση, συνεχίζοντας την ένδοξη παράδοση των πολιτευομένων "επιστημόνων", διορίζει, απλούστατα, στις πανεπιστημιακές έδρες όχι καθηγητές που διδάσκουν τη μία ή την άλλη θεωρία της μιας ή της άλλης κοινωνικής παράταξης, αλλά καθηγητές που ανήκουν, απλά, στη δική της ... "θεωρία"! [...]

Peter H. Reynolds - Η πολλή δουλειά τρώει τον Προκόπη

Εξώφυλλο του βιβλίου: "Peter H. Reynolds - Η πολλή δουλειά τρώει τον Προκόπη"[...] Ο Προκόπης είχε πάντα κάτι να κάνει. [...]

[...] Τώρα που είμαστε ΔΥΟ θα προλάβουμε, θα δεις [...]

[...] συνεδρίασαν με τις ώρες κι αποφάσισαν πως χρειάζονταν ακόμη έναν. [...]

[...] Το να ονειρεύεσε ΔΕΝ είναι στη λίστα !!! [...]

[...] αντί να κάνω πιο ΠΟΛΛΑ και να μη φτάνω ΠΟΥΘΕΝΑ, να έκανα ΛΙΓΟΤΕΡΑ με πιο ΠΟΛΛΗ ΧΑΡΑ; [...]

Συλλογή ανεξάρτητου περιεχόμενου