Βιβλία

Σε αυτή την σελίδα θα αναρτώνται κάποια αποσπάσματα από βιβλία τα οποία θα διαβάζονται σε εκπομπές του σταθμού. Σκοπός μας είναι να δημιουργηθεί ένα είδος αρχείου με κείμενα τα οποία έχουν σχολιαστεί και οποιοσδήποτε να έχει την ευκαιρία να μελετήσει περαιτέρω. Πιστεύουμε ότι η γνώση πρέπει να διαδίδεται ελεύθερα, ώστε καθένας από εμάς να έχει την δυνατότητα να την αποκτήσει. Είμαστε κατά της εμπορευματοποίησης του πνευματικού πλούτου, η οποία περιορίζει αρκετά τον αριθμό των ατόμων που μπορούν να ωφεληθούν από αυτόν. Τα κείμενα αυτά μπορούν να χρησιμοποιηθούν για προσωπική μελέτη και ΟΧΙ για την απόκτηση οικονομικού κέρδους.

Guy Debord - In Girum Imus Nocte Et Consumimur Igni

Εξώφυλλο του βιβλίου: "Guy Debord - In Girum Imus Nocte Et Consumimur Igni"Guy Debord - In Girum Imus Nocte Et Consumimur Igni (Κάνουμε κύκλους μέσα στη νύχτα και η φωτιά μας καταβροχθίζει)
Η ταινία γυρίστηκε το 1978 με σκηνοθέτη τον Γκυ Ντεμπόρ και παραγωγό τον Ζεράρ Λεμποβισί, αλλά προβλήθηκε δημόσια τρία χρόνια αργότερα, επειδή κανένας αιθουσάρχης δεν τη δεχόταν.

[...] οι άνθρωποι έχουν την τάση να δικαιολογούν τις προσβολές για τις οποίες δεν παίρνουν εκδίκηση [...]

[...] Διαχωρισμένοι μεταξύ τους εξαιτίας της γενικής απώλειας κάθε γλώσσας που να ανταποκρίνεται στα γεγονότα [...]

[...] τους έχουν φέρει σε σημείο να μην μπορούν να διατηρήσουν επαφή με οτιδήποτε δεν είναι εμπόρευμα. [...]

[...] από τη στιγμή που μια ομάδα ανθρώπων αρχίζει να θεμελιώνει την πραγματική της ύπαρξη στην αποφασιστική άρνηση όσων είναι καθολικά αποδεκτά και στην πλήρη περιφρόνηση όσων θα μπορούσαν να προκύψουν απ' αυτά. [...]

[...] Τη μόνη υπόθεση που υποστηρίξαμε χρειάστηκε να την ορίσουμε και να την διευθύνουμε εμείς οι ίδιοι. Και δεν υπήρχε τίποτα πάνω από μας που ν' άξιζε την εκτίμησή μας. [...]

Αλλοτροίωση - Gajo Petrovic, Werner Hofmann, Theodor W. Adorno

Εξώφυλλο του βιβλίου: "Αλλοτροίωση - Gajo Petrovic, Werner Hofmann, Theodor W. Adorno"[...] ο άνθρωπος αυταλλοτριώνεται όταν δημιουργεί ένα φανταστικό ανώτερο ον, το τοποθετεί πάνω από τον εαυτό του και υποτάσσεται σ' αυτό σα σκλάβος. [...]

[...] υπάρχουν πολλές μορφές, με τις οποίες ο άνθρωπος αλλοτριώνει τα προϊόντα της δραστηριότητάς του και δημιουργεί μ' αυτά έναν ξεχωριστό, ανεξάρτητο και πανίσχυρο κόσμο αντικειμένων προς τον οποίο βρίσκεται σε σχέση σκλάβου, εξαρτημένος και αδύναμος. [...]

[...] η κατάργηση της κοινωνικής αλλοτροίωσης είναι αδύνατη χωρίς την κατάργηση της αλλοτροίωσης των διαφόρων ανθρώπινων δραστηριοτήτων. [...]

[...] οι "αξίες" των εμπορευμάτων μειώνονται διαρκώς εξαιτίας της τεράστιας αύξησης της παραγωγικότητας της εργασίας (αυτοματοποίηση!) ... Αυτό ισχύει για τα εμπορεύματα γενικά και κατά συνέπεια και για το εμπόρευμα "εργατική δύναμη". [...]

[...] Με το "της μόδας είναι" εκφράζεται άμεσα εκείνος ο κοινωνικός καταναγκασμός για κατοχή που καλύπτει και την ποιοτική διαφορά των προϊόντων με κοινωνικό επιδεικτικό χαρακτήρα. [...]

Jean Pierre Voyer - Εισαγωγή στην επιστήμη της δημοσιότητας

Εξώφυλλο του βιβλίου: "Jean Pierre Voyer - Εισαγωγή στην επιστήμη της δημοσιότητας"[...] Η ιστορία της ανταλλαγής, η αντικειμενική ύπαρξη της ανταλλαγής, είναι το ανοιχτό βιβλίο των ουσιαστικών δυνάμεων του ανθρώπου, η υλοποιημένη ανθρώπινη ψυχολογία. [...]

[...] Η ανταλλαγή έχει ως θεμέλιο τη δημοσιότητα, δηλαδή την ανταλλαγή όλων με όλα. [...]

[...] Η φαινομενικότητα είναι το θεμέλιο, ο λόγος ύπαρξης της δημοσιότητας. Η δημοσιότητα είναι το πάθος της φαινομενικότητας για τον εαυτό της. [...]

[...] το γίγνεσθαι της δημοσιότητας είναι η ιστορία της αντίθεσης της εργασίας και της ανταλλαγής. Οι στιγμές του γίγνεσθαι αυτού είναι η εκμετάλλευση και η αλλοτρίωση. [...]

[...] Η διαδικασία παραγωγής του συγκεκριμένου είναι κυρίως παραγωγή μιας αυξανόμενης αφαίρεσης. [...]

[...] Η αμοιβαία εξάρτηση των ατόμων που ολοκληρώνεται τότε - ενώ, κατά τα άλλα, τα μεν παραμένουν εχθρικά προς τα δε - εκδηλώνεται από τη συνεχή αναγκαιότητα της ανταλλαγής. [...]

[...] Το θέαμα είναι η δικτατορία της δημοσιότητας, και ο σύγχρονος άγριος βρίσκεται υποταγμένος στη δικτατορία αυτή σε τέτοιο βαθμό που ο αρχαϊκός άγριος δεν θα μπορούσε να γνωρίσει. [...]

[...] αυτό που σε κάνει να αγοράζεις, η απόκρυφη εξουσία του εμπορεύματος, είναι η ανάγκη δημοσιότητας. [...]

Wilhelm Reich - Η εισβολή της σεξουαλικής ηθικής

Εξώφυλλο του βιβλίου: "Wilhelm Reich - Η εισβολή της σεξουαλικής ηθικής"[...] Η ηθική είναι κάθε φορά ένα ερχόμενο και απερχόμενο κοινωνικό προϊόν και μέσα στα πλαίσια του ταξικού κράτους βρίσκεται στην υπηρεσία της άρχουσας τάξης. [...]

[...] η απαγόρευση της αιμομιξίας είναι στον πρωτόγονο τελείως συνειδητή και δεν χρειάζεται να απωθηθεί, γιατί ο πόθος της αιμομιξίας δεν ξεχωρίζει ιδιαίτερα από τους άλλους, εφ' όσον αυτοί ικανοποιούνται. [...]

[...] στην πατριαρχική (φεουδαρχική και αστική) κοινωνία η αυταρχική καταπίεση του παιδιού χρησιμεύει στη σκόπιμη δημιουργία μιας τάξης υποτελών, που να αντιστοιχεί στην ίδια την οργάνωση της κοινωνίας, η οποία κατ΄αυτόν τον τρόπο αυτοαναπαράγεται συνεχώς μέσα στη δομή των παιδικών χαρακτήρων. [...]

[...] Οι δικές μας σεξουαλικές γιορτές τελειώνουν με τη δυσθυμία της ανεκπλήρωτης προσδοκίας για σεξουαλική ικανοποίηση, μιας προσδοκίας που συγκαλύπτει τον ίδιο τον εαυτό της και τη σκεπάζει η αστική υποκρισία και "εντιμότης" [...]

[...] η σεξουαλική ηθική διαπαιδαγώγηση μπήκε στην ιστορία και εξελίχθηκε μόνον αφ' ότου ο άνθρωπος άρχισε να ενδιαφέρεται για την ιδιοκτησία [...]

[...] η ιδιοκτησία μεταβιβάζεται με τη βοήθεια γενετήσιων συμφερόντων.  [...]

Aldous Huxley - Επιστροφή στο θαυμαστό νέο κόσμο

Εξώφυλλο του βιβλίου: "Aldous Huxley - Επιστροφή στο θαυμαστό νέο κόσμο"[...] είναι αρκετά σίγουρο, ότι για πολύ καιρό ακόμη θα παραμείνουμε ζωοτόκο είδος, που αναπαράγεται συμπτωματικά. [...]

[...] Αυτή η απρόσωπη ώθηση επιταχύνεται ενσυνείδητα από διάφορους εκπροσώπους εμπορικών και πολιτικών οργανώσεων, που έχουν αναπτύξει μια σειρά από νέες μεθόδους για να χειρίζονται προς το συμφέρον κάποιας μειονότητας, τις σκέψεις και τα αισθήματα των μαζών. [...]

[...] Τα εκατομμύρια των αφύσικα ομαλών ανθρώπων, που ζουν χωρίς διαμαρτυρία σε μια κοινωνία, στην οποία, αν ήταν ολοκληρωμένα ανθρώπινα όντα, όφειλαν να μην προσαρμόζονται, διατηρούν ακόμη την "ψευδαίσθηση της ατομικότητας". [...]

[...] Οι άνθρωποι δε σχετίζονται ο ένας με τον άλλον σαν ολοκληρωμένες προσωπικότητες, παρά σαν τα ενσωματώματα των οικονομικών λειτουργιών ή τις ώρες που δε δουλεύουν, σαν ανεύθυνοι αναζητητές διασκεδάσεων. [...]

[...] Χάρη στις μοντέρνες μεθόδους επικοινωνίας έγινε δυνατή η μηχανοποίηση της κατώτερης ηγεσίας. Σαν αποτέλεσμα εμφανίστηκε ο νέος τύπος ανθρώπου, ο "παθητικός δέκτης διαταγών". [...]

[...] Υπάρχουν μόνον ξεχωριστά άτομα, ... , και όλα τους προσπαθούν (ή αναγκάζονται) να συνθλίψουν τη βιολογική τους ποικιλία στα ομοιόμορφα καλούπια της μιας ή της άλλης κοινωνικής και πολιτιστικής δομής. [...]

[...] Η εκπαίδευση για την ελευθερία πρέπει να αρχίζει με την αναφορά γεγονότων και την προκήρυξη αξιών και να προχωρεί στην ανάπτυξη κατάλληλων μεθόδων για την πραγμάτωση των αξιών και για τον αγώνα εναντίον εκείνων που, για οποιοδήποτε λόγο, αποφασίζουν να αγνοήσουν τα γεγονότα ή να αρνηθούν τις αξίες. [...]

Theodor Adorno - Η ιδέα της φυσικής ιστορίας

Εξώφυλλο του βιβλίου: "Theodor Adorno - Η ιδέα της φυσικής ιστορίας"[...] Κάθε φιλοσοφία για την οποία σήμερα το ζήτημα δεν είναι η ασφάλεια του υφιστάμενου πνευματικού και κοινωνικού καθεστώτος αλλά η αλήθεια, αντικρύζει τον εαυτό της να αντιμετωπίζει το πρόβλημα της κατάρρευσης της ίδιας της Φιλοσοφίας. [...]

[...] αν μπορούν πάντοτε οι αντιληπτικές μας εικόνες να συνιστούν μορφές, ο κόσμος όπου ζούμε και ο οποίος είναι συγκροτημένος διαφορετικά και όχι από αντιληπτικές εικόνες, δε συνιστά μια μορφή. [...]

[...] Η αναδρομική μεταβολή της συγκεκριμένης Ιστορίας σε διαλεκτική Φύση είναι το έργο του οντολογικού αναπροσανατολισμού της Φιλοσοφίας της ιστορίας: η ιδέα της Φυσικής Ιστορίας. [...]

[...] Υπό το πρίσμα της Φιλοσοφίας της ιστορίας το πρόβλημα της Φυσικής Ιστορίας τίθεται αρχικώς ως το ερώτημα για το εφικτό της γνώσης, της ερμηνίας αυτού του αλλοτριωμένου, πραγμοειδούς, νεκρωμένου κόσμου. [...]

[...] η Πραγματικότητα έχει χαθεί για μας και πιστεύουμε ότι την κατανοούμε στην πληρότητα του νοήματός της ενώ έχει κενωθεί [...]

Jean Vinchon - Η τέχνη και η τρέλλα

Εξώφυλλο του βιβλίου: "Jean Vinchon - Η τέχνη και η τρέλλα"

[...] Ο ενθουσιασμός δεν είναι άλλο παρά η στιγμή εκείνη, όπου όλα τα ελατήρια της ψυχής βρίσκονται σε κίνηση, όπου η γνώση που έχει κανείς για ένα αντικείμενο είναι πιο μεγάλη από το ίδιο το αντικείμενο, όπου η αντίληψη των πραγμάτων, όντας πιο ζωηρή, διαυγής και ξεκάθαρη, συμπαρασύρει μαζί της αναγκαστικά την ίδια της την απόδειξη [...]
 
[...] Μια διανοητική δραστηριότητα έντονη και συνεχής στην εξυπηρέτηση ενός πάθους που τη σπρώχνει στο να ψάχνει αδιάκοπα να δημιουργήσει, φθείρει τις πάρα πολύ τρυφερές ψυχές, ξυπνά τις παλιές αρρωστιάρες τάσεις που ίσαμε εδώ έμειναν σε υπολανθάνουσα κατάσταση, υπερβάλλει την ιδιότητα της συγκίνησης όπως στους ρομαντικούς, προκαλεί καμιά φορά ψύχωση εξάντλησης [...]
 
[...] γιατί η ζωή γίνεται από διαρκείς αλλαγές και από τις προσαρμογές στις αλλαγές αυτές. [...]
 
[...] Σ' αυτούς δεν υπάρχει πια εναλλαγή της ζωής, ... , αλλά η τυρρανική και οριστική ηγεμονία της ζωής του ονείρου, που δεν ανέχεται πια παρά μόνο σπάνιες επαφές με την πραγματικότητα. [...]
 
[...] μπορεί να γράφει υπό την επιρροή της ανάμνησης, που είναι λιγότερο επώδυνη απ' την ίδια την κατάσταση, δίχως να παύσει να είναι ειλικρινής. [...]
 
[...] Δίχως αυτοματισμό η ζωή θα σταματούσε σε κάθε βήμα από την ανάγκη να ξαναρχίσει αδιάκοπα νέες προσπάθειες προσαρμογής. [...]

Donald Woods Winnicott - Φόβος κατάρρευσης

Εξώφυλλο του βιβλίου: "Donald Woods Winnicott - Φόβος κατάρρευσης"

[...] Ο κλινικός φόβος κατάρρευσης είναι ο φόβος μιας κατάρρευσης που έχει υπάρξει ήδη ως εμπειρία. [...]
 
[...] "Αυτό που σας ζητώ να κάνετε είναι να με βοηθήσετε να αυτοκτονήσω για έναν αληθινό λόγο αντί για έναν ψεύτικο". [...]
 
[...] Για έναν άρρωστο είναι πιο εύκολο να θυμηθεί ένα τραύμα, από το να θυμηθεί ότι δε συνέβει τίποτα, όταν θα έπρεπε να συμβεί. [...]
 
[...] Αλλά αν το κενό δεν βιώθηκε ως τέτοιο στην αρχή, τότε μεταβάλλεται σε μια κατάσταση που το άτομο φοβάται και ψυχαναγκαστικά αναζητά. [...]
 
[...] η ύπαρξη μεταβάλλεται σε αντικείμενο λατρείας, σε μια προσπάθεια αντίθεσης στην προσωπική τάση προς τη μη-ύπαρξη, η οποία αποτελεί μέρος μιας οργανωμένης άμυνας. [...]

Gerhard Vinnai - Η κοινωνική ψυχολογία της εργατικής τάξης

Εξώφυλλο του βιβλίου: "Gerhard Vinnai - Η κοινωνική ψυχολογία της εργατικής τάξης"[...] η υποταγή του ανθρώπου στην πραγματικότητα δεν συντελείται μόνο μέσα από μια ψεύτικη συνείδηση, αλλά από τη συνολική ψυχική του δομή, από τις διεστραμένες ανάγκες που του έχει επιβάλλει η κοινωνία της αφθονίας. [...]

[...] Αφού δεν μπορούν να αγαπήσουν ο ένας τον άλλο, συναγωνίζονται ποιος θα πρωτοκερδίσει την αγάπη του παιδιού, σαν το πιο προσιτό υποκατάστατο. [...]

[...] έτσι πληγώνουν τα παιδιά τους με ένα τέτοιο τρόπο, που τα προδιαθέτει να γίνουν αργότερα φορείς της εργατικής δύναμης στην αλλοτριωμένη παραγωγή. [...]

[...] Η χρησιμοποίηση του σώματος σαν οργάνου εργασίας μέσα σε όρους καπιταλιστικής παραγωγής σαμποτάρει την σεξουαλική ικανότητα. Η μίσθωση του σώματος στην παραγωγική διαδικασία ακρωτηριάζει την ικανότητα αισθησιασμού. [...]

[...] Η ψεύτικη γλώσσα που τα κατεστημένα πνευματικά ιδρύματα επιβάλλουν στις μάζες, συνδέεται με την ψυχολογική ανάγκη να μυστικοποιηθούν οι αφόρητες σχέσεις, ώστε να εξακολουθούν να λειτουργούν. [...]

[...] Αυτοί που δεν έχουν υποκύψει πλήρως στην ορθολογικότητα του περιβάλλοντος και τους τρώει η λαχτάρα για μιαν άλλη ζωή, που δεν είναι επιτρεπτή για τις μάζες ή αυτοί που φέρουν σε μεγάλο βαθμό τα κοινωνικής προέλευσης τραύματα, που οι μάζες δεν εννοούν να αντιληφθούν στους εαυτούς τους, προκαλούν την οργή όλων. [...]

Jean Giono - Ο άνθρωπος που φύτευε δέντρα

Εξώφυλλο του βιβλίου: "Jean Giono - Ο άνθρωπος που φύτευε δέντρα"[...] Το τοπίο ήταν εντελώς γυμνό, δίχως βλάστηση. [...]

[...] Όταν όμως πλησίασα αρκετά, κατάλαβα ότι αυτό που είχα δει δεν ήταν δέντρο, αλλά άνθρωπος! [...]

[...] Αναρωτήθηκα τι μπορεί να ήταν αυτό που τον έκανε να μείνει μόνος σ' αυτή την ερημιά. [...]

[...] Όταν καμιά φορά ο πόλεμος τελείωσε, οι άνθρωποι πίστεψαν ότι ποτέ πια δε θα σκοτώνονταν μεταξύ τους [...]

[...] Σκεφτόμουν πόση δύναμη έχει μέσα του ο άνθρωπος, και τι μπορεί να καταφέρει. Ολόκληρο τον κόσμο μπορεί να αλλάξει. [...]

Συλλογή ανεξάρτητου περιεχόμενου