Βιβλία

Σε αυτή την σελίδα θα αναρτώνται κάποια αποσπάσματα από βιβλία τα οποία θα διαβάζονται σε εκπομπές του σταθμού. Σκοπός μας είναι να δημιουργηθεί ένα είδος αρχείου με κείμενα τα οποία έχουν σχολιαστεί και οποιοσδήποτε να έχει την ευκαιρία να μελετήσει περαιτέρω. Πιστεύουμε ότι η γνώση πρέπει να διαδίδεται ελεύθερα, ώστε καθένας από εμάς να έχει την δυνατότητα να την αποκτήσει. Είμαστε κατά της εμπορευματοποίησης του πνευματικού πλούτου, η οποία περιορίζει αρκετά τον αριθμό των ατόμων που μπορούν να ωφεληθούν από αυτόν. Τα κείμενα αυτά μπορούν να χρησιμοποιηθούν για προσωπική μελέτη και ΟΧΙ για την απόκτηση οικονομικού κέρδους.

Aldous Huxley - Επιστροφή στο θαυμαστό νέο κόσμο

Εξώφυλλο του βιβλίου: "Aldous Huxley - Επιστροφή στο θαυμαστό νέο κόσμο"[...] είναι αρκετά σίγουρο, ότι για πολύ καιρό ακόμη θα παραμείνουμε ζωοτόκο είδος, που αναπαράγεται συμπτωματικά. [...]

[...] Αυτή η απρόσωπη ώθηση επιταχύνεται ενσυνείδητα από διάφορους εκπροσώπους εμπορικών και πολιτικών οργανώσεων, που έχουν αναπτύξει μια σειρά από νέες μεθόδους για να χειρίζονται προς το συμφέρον κάποιας μειονότητας, τις σκέψεις και τα αισθήματα των μαζών. [...]

[...] Τα εκατομμύρια των αφύσικα ομαλών ανθρώπων, που ζουν χωρίς διαμαρτυρία σε μια κοινωνία, στην οποία, αν ήταν ολοκληρωμένα ανθρώπινα όντα, όφειλαν να μην προσαρμόζονται, διατηρούν ακόμη την "ψευδαίσθηση της ατομικότητας". [...]

[...] Οι άνθρωποι δε σχετίζονται ο ένας με τον άλλον σαν ολοκληρωμένες προσωπικότητες, παρά σαν τα ενσωματώματα των οικονομικών λειτουργιών ή τις ώρες που δε δουλεύουν, σαν ανεύθυνοι αναζητητές διασκεδάσεων. [...]

[...] Χάρη στις μοντέρνες μεθόδους επικοινωνίας έγινε δυνατή η μηχανοποίηση της κατώτερης ηγεσίας. Σαν αποτέλεσμα εμφανίστηκε ο νέος τύπος ανθρώπου, ο "παθητικός δέκτης διαταγών". [...]

[...] Υπάρχουν μόνον ξεχωριστά άτομα, ... , και όλα τους προσπαθούν (ή αναγκάζονται) να συνθλίψουν τη βιολογική τους ποικιλία στα ομοιόμορφα καλούπια της μιας ή της άλλης κοινωνικής και πολιτιστικής δομής. [...]

[...] Η εκπαίδευση για την ελευθερία πρέπει να αρχίζει με την αναφορά γεγονότων και την προκήρυξη αξιών και να προχωρεί στην ανάπτυξη κατάλληλων μεθόδων για την πραγμάτωση των αξιών και για τον αγώνα εναντίον εκείνων που, για οποιοδήποτε λόγο, αποφασίζουν να αγνοήσουν τα γεγονότα ή να αρνηθούν τις αξίες. [...]

Theodor Adorno - Η ιδέα της φυσικής ιστορίας

Εξώφυλλο του βιβλίου: "Theodor Adorno - Η ιδέα της φυσικής ιστορίας"[...] Κάθε φιλοσοφία για την οποία σήμερα το ζήτημα δεν είναι η ασφάλεια του υφιστάμενου πνευματικού και κοινωνικού καθεστώτος αλλά η αλήθεια, αντικρύζει τον εαυτό της να αντιμετωπίζει το πρόβλημα της κατάρρευσης της ίδιας της Φιλοσοφίας. [...]

[...] αν μπορούν πάντοτε οι αντιληπτικές μας εικόνες να συνιστούν μορφές, ο κόσμος όπου ζούμε και ο οποίος είναι συγκροτημένος διαφορετικά και όχι από αντιληπτικές εικόνες, δε συνιστά μια μορφή. [...]

[...] Η αναδρομική μεταβολή της συγκεκριμένης Ιστορίας σε διαλεκτική Φύση είναι το έργο του οντολογικού αναπροσανατολισμού της Φιλοσοφίας της ιστορίας: η ιδέα της Φυσικής Ιστορίας. [...]

[...] Υπό το πρίσμα της Φιλοσοφίας της ιστορίας το πρόβλημα της Φυσικής Ιστορίας τίθεται αρχικώς ως το ερώτημα για το εφικτό της γνώσης, της ερμηνίας αυτού του αλλοτριωμένου, πραγμοειδούς, νεκρωμένου κόσμου. [...]

[...] η Πραγματικότητα έχει χαθεί για μας και πιστεύουμε ότι την κατανοούμε στην πληρότητα του νοήματός της ενώ έχει κενωθεί [...]

Jean Vinchon - Η τέχνη και η τρέλλα

Εξώφυλλο του βιβλίου: "Jean Vinchon - Η τέχνη και η τρέλλα"

[...] Ο ενθουσιασμός δεν είναι άλλο παρά η στιγμή εκείνη, όπου όλα τα ελατήρια της ψυχής βρίσκονται σε κίνηση, όπου η γνώση που έχει κανείς για ένα αντικείμενο είναι πιο μεγάλη από το ίδιο το αντικείμενο, όπου η αντίληψη των πραγμάτων, όντας πιο ζωηρή, διαυγής και ξεκάθαρη, συμπαρασύρει μαζί της αναγκαστικά την ίδια της την απόδειξη [...]
 
[...] Μια διανοητική δραστηριότητα έντονη και συνεχής στην εξυπηρέτηση ενός πάθους που τη σπρώχνει στο να ψάχνει αδιάκοπα να δημιουργήσει, φθείρει τις πάρα πολύ τρυφερές ψυχές, ξυπνά τις παλιές αρρωστιάρες τάσεις που ίσαμε εδώ έμειναν σε υπολανθάνουσα κατάσταση, υπερβάλλει την ιδιότητα της συγκίνησης όπως στους ρομαντικούς, προκαλεί καμιά φορά ψύχωση εξάντλησης [...]
 
[...] γιατί η ζωή γίνεται από διαρκείς αλλαγές και από τις προσαρμογές στις αλλαγές αυτές. [...]
 
[...] Σ' αυτούς δεν υπάρχει πια εναλλαγή της ζωής, ... , αλλά η τυρρανική και οριστική ηγεμονία της ζωής του ονείρου, που δεν ανέχεται πια παρά μόνο σπάνιες επαφές με την πραγματικότητα. [...]
 
[...] μπορεί να γράφει υπό την επιρροή της ανάμνησης, που είναι λιγότερο επώδυνη απ' την ίδια την κατάσταση, δίχως να παύσει να είναι ειλικρινής. [...]
 
[...] Δίχως αυτοματισμό η ζωή θα σταματούσε σε κάθε βήμα από την ανάγκη να ξαναρχίσει αδιάκοπα νέες προσπάθειες προσαρμογής. [...]

Donald Woods Winnicott - Φόβος κατάρρευσης

Εξώφυλλο του βιβλίου: "Donald Woods Winnicott - Φόβος κατάρρευσης"

[...] Ο κλινικός φόβος κατάρρευσης είναι ο φόβος μιας κατάρρευσης που έχει υπάρξει ήδη ως εμπειρία. [...]
 
[...] "Αυτό που σας ζητώ να κάνετε είναι να με βοηθήσετε να αυτοκτονήσω για έναν αληθινό λόγο αντί για έναν ψεύτικο". [...]
 
[...] Για έναν άρρωστο είναι πιο εύκολο να θυμηθεί ένα τραύμα, από το να θυμηθεί ότι δε συνέβει τίποτα, όταν θα έπρεπε να συμβεί. [...]
 
[...] Αλλά αν το κενό δεν βιώθηκε ως τέτοιο στην αρχή, τότε μεταβάλλεται σε μια κατάσταση που το άτομο φοβάται και ψυχαναγκαστικά αναζητά. [...]
 
[...] η ύπαρξη μεταβάλλεται σε αντικείμενο λατρείας, σε μια προσπάθεια αντίθεσης στην προσωπική τάση προς τη μη-ύπαρξη, η οποία αποτελεί μέρος μιας οργανωμένης άμυνας. [...]

Gerhard Vinnai - Η κοινωνική ψυχολογία της εργατικής τάξης

Εξώφυλλο του βιβλίου: "Gerhard Vinnai - Η κοινωνική ψυχολογία της εργατικής τάξης"[...] η υποταγή του ανθρώπου στην πραγματικότητα δεν συντελείται μόνο μέσα από μια ψεύτικη συνείδηση, αλλά από τη συνολική ψυχική του δομή, από τις διεστραμένες ανάγκες που του έχει επιβάλλει η κοινωνία της αφθονίας. [...]

[...] Αφού δεν μπορούν να αγαπήσουν ο ένας τον άλλο, συναγωνίζονται ποιος θα πρωτοκερδίσει την αγάπη του παιδιού, σαν το πιο προσιτό υποκατάστατο. [...]

[...] έτσι πληγώνουν τα παιδιά τους με ένα τέτοιο τρόπο, που τα προδιαθέτει να γίνουν αργότερα φορείς της εργατικής δύναμης στην αλλοτριωμένη παραγωγή. [...]

[...] Η χρησιμοποίηση του σώματος σαν οργάνου εργασίας μέσα σε όρους καπιταλιστικής παραγωγής σαμποτάρει την σεξουαλική ικανότητα. Η μίσθωση του σώματος στην παραγωγική διαδικασία ακρωτηριάζει την ικανότητα αισθησιασμού. [...]

[...] Η ψεύτικη γλώσσα που τα κατεστημένα πνευματικά ιδρύματα επιβάλλουν στις μάζες, συνδέεται με την ψυχολογική ανάγκη να μυστικοποιηθούν οι αφόρητες σχέσεις, ώστε να εξακολουθούν να λειτουργούν. [...]

[...] Αυτοί που δεν έχουν υποκύψει πλήρως στην ορθολογικότητα του περιβάλλοντος και τους τρώει η λαχτάρα για μιαν άλλη ζωή, που δεν είναι επιτρεπτή για τις μάζες ή αυτοί που φέρουν σε μεγάλο βαθμό τα κοινωνικής προέλευσης τραύματα, που οι μάζες δεν εννοούν να αντιληφθούν στους εαυτούς τους, προκαλούν την οργή όλων. [...]

Jean Giono - Ο άνθρωπος που φύτευε δέντρα

Εξώφυλλο του βιβλίου: "Jean Giono - Ο άνθρωπος που φύτευε δέντρα"[...] Το τοπίο ήταν εντελώς γυμνό, δίχως βλάστηση. [...]

[...] Όταν όμως πλησίασα αρκετά, κατάλαβα ότι αυτό που είχα δει δεν ήταν δέντρο, αλλά άνθρωπος! [...]

[...] Αναρωτήθηκα τι μπορεί να ήταν αυτό που τον έκανε να μείνει μόνος σ' αυτή την ερημιά. [...]

[...] Όταν καμιά φορά ο πόλεμος τελείωσε, οι άνθρωποι πίστεψαν ότι ποτέ πια δε θα σκοτώνονταν μεταξύ τους [...]

[...] Σκεφτόμουν πόση δύναμη έχει μέσα του ο άνθρωπος, και τι μπορεί να καταφέρει. Ολόκληρο τον κόσμο μπορεί να αλλάξει. [...]

Ένα δέντρο ζητάει αυλή - Λίτσα Παναγιωτοπούλου

Εξώφυλλο του βιβλίου: "Ένα δέντρο ζητάει αυλή - Λίτσα Παναγιωτοπούλου"[...] Μη!! Μη με φας ... ξανακούστηκε η φωνούλα να το παρακαλά. [...]

[...] Όπου υπάρχουν αυλές, υπάρχουν και παιδιά. Μόνο εκεί θα βγουν τα ονειρά μου αληθινά. [...]

[...] Κι εδώ τα χτίρια ήταν μεταξύ τους κολλημένα. Αδειανός χώρος δεν περίσσευε πουθενά. [...]

[...] Όταν γυρίζω απ' τα διάφορα μέρη, μ' αρέσει να βρίσκω φίλους, κάποιους να με περιμένουν. [...]

[...] Και τότε θα σχεδιάζω αυλές, κήπους, πάρκα πολλά, να φυτρώνουν τα δέντρα, να παίζουν τα παιδιά [...]

Το δάσος που το 'σκασε - Βεατρίκη Κάτζολα - Σαμπατάκου

Εξώφυλλο του βιβλίου: "Το δάσος που το 'σκασε - Βεατρίκη Κάτζολα - Σαμπατάκου"[...] Η σημερινή ησυχία, όμως, ήταν τόσο παράξενη που τελικά ξύπνησε. [...]

[...] Δεν πάω πουθενά. Δε θα 'ρθουν τα ήμερα να διώξουν τα άγρια! [...]

[...] Θα προσπαθήσουμε ... Να είμαστε όμως ενωμένοι. Γιατί, ό,τι ο ένας δεν μπορεί, το μπορούν οι πολλοί. [...]

[...] αμέτρητα παιδιά, από κάθε γωνιά της πόλης, μαζεύονταν σα μελίσσι και, μαζί με τα δέντρα, πιασμένα χέρι με κλαδί, ένωναν τις φωνές τους με τις φωνές των πράσινων φίλων τους. [...]

[...] Τα παιδιά, με την άδολη, αγνή ψυχούλα, ξέρουν πως ετούτη η όμορφη πλάση είναι για όλους, και όλους τους χωρά. [...]

Max Stirner - Ο Μοναδικός και η Ιδιοκτησία του

Εξώφυλλο του βιβλίου: "Max Stirner - Ο Μοναδικός και η Ιδιοκτησία του"[...] η μοναδικότητα είναι αυτό ακριβώς που κάθε κοινωνία ... θέλει να καθυποτάξει. [...]

[...] αν αυτό που απειλείται καίρια είναι η μοναδικότητά μου, έχω να κάνω με μια εξουσία καθεαυτή, με μια αρχή πάνω από μένα, ... Η ύπαρξή της βασίζεται στην παραίτησή μου, την αυταπάρνησή μου, τη μικροψυχία μου - που λέγεται αλλιώς και ταπεινοφροσύνη. Στην ταπεινοφροσύνη μου χρωστάω την υψηλοφροσύνη της, στην υποταγή μου την κυριαρχία της. [...]

[...] Εφόσον δε βλέπουμε ίσους μας σε κανένα δέντρο ή ζώο, η άποψη πως οι άλλοι είναι ίσοι μας, προϋποθέτει κάποια απάτη. Κανένας δεν είναι ίσος μου, αλλά τον θεωρώ, όπως και κάθε πλάσμα, ιδιοκτησία μου. [...]

[...] Το πάθος για μια ορισμένη ελευθερία εμπεριέχει πάντα την τάση για μια νέα κυριαρχία [...]

[...] Η επανάσταση αποσκοπεί σε νέους κανόνες. Η εξέγερση σημαίνει πως δεν αφήνουμε να μας κανονίζουν αλλά κανονίζουμε μόνοι μας, και δεν στηρίζει ελπίδες σε "θεσμούς". [...]

[...] Δεν οφείλουμε τίποτα ο ένας στον άλλον, γιατί αυτό που φαίνεται να σου οφείλω, το οφείλω μάλλον στον εαυτό μου. Αν σου δείχνω ένα κεφάτο πρόσωπο για να σου δώσω και σένα κέφι, το κάνω γιατί το κέφι σου έχει σημασία για μένα, και άρα, η συμπεριφορά μου εξυπηρετεί την επιθυμία μου. Δε δείχνω άλλωστε το ίδιο πρόσωπο σε χιλιάδες άλλους που η διάθεσή τους μου είναι αδιάφορη. [...]

Theodor Adorno - Θεωρία της ημιμόρφωσης

Εξώφυλλο του βιβλίου: "Theodor Adorno - Θεωρία της ημιμόρφωσης"[...] Η συνειδητή παραίτηση από την επιδίωξη της απήχησης, του εντυπωσιασμού, του προπαγανδιστικού εφέ, είναι θεμελιακή προϋπόθεση τόσο της κριτικής σκέψης της φιλοσοφίας, όσο και του αληθινού έργου τέχνης. [...]

[...] σε μια κοινωνία που οδεύει βιομηχανικά στο δαμασμό της εξωτερικής και της ανθρώπινης φύσης. Η κοινωνία της προσαρμογής δίνει τα πρωτεία στα οικουμενικά οργανωμένα μέσα, ενώ χάνεται από τον ορίζοντα κάθε έλλογος σκοπός. [...]

[...] Ο μηχανισμός της μνησικακίας, αυτό που η ψυχανάλυση αποκαλεί διαμόρφωση αντίδρασης [...]

[...] Η διαμόρφωση των συνθηκών προσκρούει στα όρια που θέτει η εξουσία, στη θέληση να θεσπιστούν σύμφωνα με την ανθρώπινη αξιοπρέπεια επιζεί ακόμη η εξουσία ως η αρχή που αποκρούει τη συμφιλίωση. [...]

[...] η θλιβερή ύπαρξη, η ψυχή, ... έχει ανάγκη από υποκατάστατα εικόνων μέσα από την ημιμόρφωση [...]

[...] Ημιμόρφωση είναι το πνεύμα που έχει καταληφθεί από τον φετιχιστικό χαρακτήρα του εμπορεύματος. [...]

[...] την ουσιαστική επίγνωση, την οποία αποκλείει η ημιμόρφωση. Ο στερούμενος το συνεχές της κρίσης και της εμπειρίας τροφοδοτείται από τέτοια συστήματα με σχηματοποιημένες στάσεις για την αντιμετώπιση της πραγματικότητας, οι οποίες είναι μεν ανεπαρκείς, αλλά αντισταθμίζουν το φόβο του ακατανόητου. [...]

[...] Ό,τι δικαίως μπορεί να αποκληθεί πρόοδος της συνείδησης, η χωρίς αυταπάτες κριτική κατανόηση αυτού που είναι [...]

Συλλογή ανεξάρτητου περιεχόμενου