Βιβλία

Σε αυτή την σελίδα θα αναρτώνται κάποια αποσπάσματα από βιβλία τα οποία θα διαβάζονται σε εκπομπές του σταθμού. Σκοπός μας είναι να δημιουργηθεί ένα είδος αρχείου με κείμενα τα οποία έχουν σχολιαστεί και οποιοσδήποτε να έχει την ευκαιρία να μελετήσει περαιτέρω. Πιστεύουμε ότι η γνώση πρέπει να διαδίδεται ελεύθερα, ώστε καθένας από εμάς να έχει την δυνατότητα να την αποκτήσει. Είμαστε κατά της εμπορευματοποίησης του πνευματικού πλούτου, η οποία περιορίζει αρκετά τον αριθμό των ατόμων που μπορούν να ωφεληθούν από αυτόν. Τα κείμενα αυτά μπορούν να χρησιμοποιηθούν για προσωπική μελέτη και ΟΧΙ για την απόκτηση οικονομικού κέρδους.

Thomas De Quincey - Εξομολογήσεις ενός Άγγλου οπιομανούς

Εξώφυλλο του βιβλίου: "Thomas De Quincey - Εξομολογήσεις ενός Άγγλου οπιομανούς"

[...] Αν η χρήση του οπίου είναι μια αισθησιακή ευχαρίστηση κι αν πρόκειται να ομολογήσω ότι έχω ενδώσει σ' αυτήν με κάποια υπερβολή, κάτι που δεν έχει ακόμα καταρριφθεί από κανέναν άλλο, δεν είναι λιγότερο αλήθεια ότι έχω παλέψει ενάντια σ' αυτή τη γοητεία με έναν ζήλο, θα έλεγα θρησκευτικό, διαρκή και τόσο ολοκληρωμένο, που ποτέ δεν έχω ακούσει να αποδίδουν σε άλλον άνθρωπο. Έχω ξετυλίξει, σχεδόν ως τον τελευταίο της κρίκο, την καταραμένη αλισύδα που με δέσμευε. Τέτοιου είδους αυτο-κατάκτηση μπορεί δίκαια να αντισταθμίσει οποιοδήποτε είδος ή βαθμό αυτο-παράδοσης στην απόλαυση. [...]

[...] δεν πρέπει να βλέπει με τα μάτια ενός περιορισμένου ανθρώπου και να είναι γεμάτος στενές ιδέες και προκαταλήψεις για την καταγωγή και τη μόρφωση. Πρέπει να βλέπει πέρα από τον εαυτό του, σαν ένα καθολικό πλάσμα, και να έχει μια ισότιμη σχέση μ' αυτούς που βρίσκονται είτε ψηλά, είτε χαμηλά - που είναι μορφωμένοι ή αγράμματοι, ένοχοι ή αθώοι. [...]

[...] το όπιο, αυξάνοντας κατά πολύ την ενεργητικότητα του μυαλού αυξάνει αναγκαστικά αυτό τον ιδιαίτερο τρόπο της ενεργητικότητάς του, με τον οποίο, μπορούμε να δημιουργήσουμε μια πολύπλοκη πνευματική απόλαυση, από το ακατέργαστο υλικό του οργανικού ήχου. [...]

[...] Βλέπω ότι αυτά ήταν σε γενικές γραμμές τ' απομεινάρια και τα ξεπλύματα της ανθρώπινης νόησης και ότι κάθε σόφρων άνθρωπος, ο οποίος ξέρει να χειρίζεται τη λογική με μια σχολαστική επιδεξιότητα, θα μπορούσε να πάρει όλη την ακαδημία των σύγχρονων οικονομολόγων και να την στραγγαλίσει με τα δύο του δαχτυλάκια ή να λιανίσει τα ελαφρά μυαλά τους και να τα εξανεμίσει με μια βεντάλια. [...]

[...] κι αυτό το λέω όχι με θυμό, αλλά μονάχα μ' εκείνη την υπερηφάνεια που υποχρεώνει κάθε άνθρωπο ν' αρνείται ν' απαντάει σε κάθε άμεση αμφισβήτηση της ειλικρινειάς του [...]

Charles Baudelaire - Τεχνητοί παράδεισοι

Εξώφυλλο του βιβλίου: "Charles Baudelaire - Τεχνητοί παράδεισοι"

[...] το τερατώδες αυτό αντικείμενο με τραβούσε κι εμένα, αλλά ντρεπόμουν για την αλλόκοτη αυτή αδυναμία, διότι επρόκειτο για την ακατανίκητη έλξη του φρικαλέου. [...]

[...] απαγορεύεται στον άνθρωπο, επί ποινή εκπτώσεως και πνευματικού θανάτου, να διαταράξει τους πρωταρχικούς όρους της ύπαρξής του και να χαλάσει την ισορροπία των λειτουργιών του με τις γύρω συνθήκες. [...]

[...] Μια ιδιοσυγκρασία κατά το ήμισυ νευρική και κατά το ήμισυ χολέρική είναι η πιο πρόσφορη για τις εξελίξεις μιας παρόμοιας μέθης· ας προστεθεί σ' αυτήν ένα πνεύμα καλλιεργημένο, εξασκημένο στη μελέτη της μορφής και του χρώματος· μια καρδιά τρυφερή, κουρασμένη από δυστυχία, αλλά πρόθυμη ακόμα για ξανάνιωμα. [...]

[...] η πρώτη είναι περίπτωση οξείας, η δεύτερη χρονίας απόλαυσης· εκεί έχουμε ανάφλεξη, εδώ μια ομοιόμορφη κι αμετάβλητη φωτιά. [...]

[...] αισθάνεται βαθύτατα ότι το εξαγνισμένο στοιχείο τού είναι του και οι ηθικές του κλίσεις βρίσκονται σε πλήρη ελευθερία και, πριν απ' όλα, ότι η διάνοιά του αποκτά μια παρηγορητική ασυννέφιαστη διαύγεια. [...]

[...] μια ησυχία που έμοιαζε αποτέλεσμα, όχι της αδράνειας, αλλά του υπέροχου ανταγωνισμού ισχυρών ισοσθενών δυνάμεων· άπειρη δραστηριότητα, άπειρη ανάπαυση! [...]

[...] Μήπως οι ανθρώπινες ιδιοσυγκρασίες δεν ποικίλλουν σε τόσο απίθανο βαθμό, όσο και οι χημικές δόσεις; [...]

[...] μια απαλότητα επιδερμίδας και μια ευγένεια προφοράς, ένα είδος ανδρογυνισμού, ιδιότητες χωρίς τις οποίες, το πιο αψύ και ανδροπρεπές δαιμόνιο, σε σχέση με την τελειότητα μέσα στην τέχνη, μένει πλάσμα ατελές. [...]

[...] Το πάθος και η αρρώστια δεν διαθέτουν αρκετά ισχυρή χημεία για να κάψουν τις αθάνατες αυτές χαρακιές. [...]

[...] επανέρχεται με ικανοποίηση σ' αυτή την πρώιμη ευαισθησία που υπήρξε γι' αυτόν η πηγή τόσης φρίκης και τόσης απόλαυσης, στην απέραντη αγάπη του για ελευθερία και στην απέχθεια που του προκαλούσε κάθε ευθύνη. [...]

Marquis De Sade - Ο δήμιος και το θύμα του

Εξώφυλλο του βιβλίου: "Marquis De Sade - Ο δήμιος και το θύμα του"[...] η σκέψη του δεν είναι απλώς συμβατή με τον εργαλειακό Λόγο, αλλά επιπλέον αποκαλύπτει και την ανταγωνιστική κοινωνία ως Αρχή που εμποδίζει μια πιθανή αρμονία. [...]

[...] Οι επιθέσεις του είχαν πάντα κατευθυνθεί αποκλειστικά εναντίον δύο κοινωνικών μορφωμάτων, σχετικά μεγάλης σημασίας, συγκεκριμένα κατά της θρησκείας και της ηθικής [...]

[...] με άλλα λόγια, δεν είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς πως αυτή η επέμβαση του κράτους στη δικαιοσύνη – πράγμα που παρουσιαζόταν ανέκαθεν σαν εξαίρεση – κατρακύλησε από σκαλοπάτι σε σκαλοπάτι, ως τους κατώτατους χειρώνακτες της κατωτάτης εξουσίας. Προσέξτε καλά: αφού ένα τέτοιο παράπτωμα διαπραχθεί δυο-τρεις φορές, αλλάζει αμέσως όνομα. Ονομάζεται πλέον Νομική Επιστήμη. Οι κοινωνίες καταρρέουν μόνο από νομιμοποιημένες καταχρήσεις. [...]

[...] Πυρήνας του σαδικού οργίου δεν είναι η βάναυση κυριαρχία των σωμάτων, αλλά ακριβώς το αντίθετο, η υπέροχη κυριαρχία των σκοπών, που όλο και περισσότερο ξεφεύγουν από τον έλεγχο των υποκειμένων. [...]

[...] Αν δεν έχω διαπράξει περισσότερα εγκλήματα, είναι γιατί μου έλειψαν οι ευκαιρίες· (...) Αν κάτω από ευνοϊκότερες συνθήκες είχα τη δυνατότητα να διπλασιάσω τα κακουργήματά μου, θα εξασφάλιζα πολύ περισσότερες ευχάριστες αναμνήσεις· γιατί οι αναμνήσεις του εγκλήματος είναι ηδονές που ποτέ δεν θα μπορούσε κανείς να τις βρει υπεράριθμες. [...]

[...] Η κοινωνία, θεμελιωμένη πάνω στον ανταγωνισμό των ατομικών συμφερόντων, εγχαράσσει στα άτομα τους εγωιστικούς και μη κοινωνικούς τρόπους συμπεριφοράς που τους είναι απαραίτητοι για να συνεχίσουν να υπάρχουν μέσα στην άκαμπτη σκληρότητα της κοινωνικής πραγματικότητας. [...]

[...] Κι η Αφροδίτη μπορεί να γιορταστεί σε περισσότερους από έναν ναούς: θα αρκεστώ στον πιο στενόχωρο. Ξέρετε σε ποιον, αγαπητή μου. Κοντά στο λαβύρινθο της Κυπρίδος υπάρχει μια σκοτεινή σπηλιά όπου καταφεύγουν να κρυφτούν οι Έρωτες για να μας αποπλανήσουν με περισσότερη ζέση: αυτός θα είναι ο βωμός όπου θα καύσω θυμίαμα. Εκεί, δεν υπάρχει το παραμικρό μειονέκτημα. Αν οι εγκυμοσύνες σας τρομάζουν μ’ αυτό τον τρόπο είναι αδύνατον να συμβούν. [...]

[...] Ο νόμος ευνοεί, βέβαια, το κακό, τον ανταγωνισμό και την εγωιστική επιδίωξη του κέρδους, δεδομένου ότι η τάξη εκείνη η οποία ελέγχει την ανθρώπινη ύλη που βαθύτατα περιφρονεί, διαθέτει και επαρκή μέσα ώστε να αποτρέπει τις νομικές κυρώσεις εις βάρος της· [...]

Marquis De Sade - Η φιλοσοφία στο μπουντουάρ

Εξώφυλλο του βιβλίου: "Marquis De Sade - Η φιλοσοφία στο μπουντουάρ"

[...] Ηδονιστές όλων των ηλικιών, όλων των φύλων, σε σας και μόνο προσφέρω αυτό το έργο· τραφείτε με τις αρχές του: ευνοούν τα πάθη σας, πάθη για τα οποία σας φοβερίζουν οι πεζοί ηθικολόγοι· πάθη που δεν είναι, ωστόσο, παρά τα μέσα που χρησιμοποιεί η Φύση για να οδηγήσει τον άνθρωπο προς τους σκοπούς που του προδιαγράφει· δώστε αυτί μονάχα σ' αυτές τις γλυκές παρορμήσεις, γιατί μόνο η δική τους φωνή μπορεί να σας οδηγήσει στην ευτυχία. [...]

[...] αν αποδειχθεί ότι αυτός ο Θεός, που οι ανόητοι θεωρούν σαν δημιουργό και κατασκευαστή όλων των γνωστών πραγμάτων, δεν είναι παρά το ne plus ultra της ανθρώπινης λογικής, δεν είναι παρά το φάντασμα που δημιουργείται από τη στιγμή που η λογική αυτή δεν μπορεί να προχωρήσει πιο πέρα· αν αποδειχθεί ότι η ύπαρξη αυτού του Θεού είναι αδύνατη κι ότι η Φύση, πάντα εν δράσει, πάντα κινούμενη, έχει από μόνη της αυτά που οι ηλίθιοι αρέσκονται ν' αποδίδουν στο Θεό· [...]

[...] Το βίτσιο του είναι να τον ρουφάνε σε συνδυασμό με το εξής ασυνήθιστο: καθώς διπλώνω πάνω του και του ρουφώ με πάθος το σπέρμα με τα μπούτια στο πρόσωπό του, πρέπει να αποπατώ στο στόμα του ... τα κατεβάζει όλα! [...]

[...] πως είναι δυνατό για ένα ειλικρινές άτομο να μη συντριβεί μέσα σε μια δολερή κοινωνία! [...]

[...] Άρα, ποιος μπορεί να φανταστεί, όσο κι αν εχθρεύεται την κοινή λογική, ότι είναι δυνατό να δημιουργήθηκε για το στρογγυλό πουλί μας μια ελλειπτική τρύπα; Στοχαστείτε αυτή τη δυσαναλογία και θα αντιληφθείτε αμέσως τις προθέσεις της Φύσης· βλέπετε πολύ καθαρά ότι οι συχνές θυσίες στην έλλειψη, αυξάνοντας την αναπαραγωγή, πράγμα που μόνο η ανεκτικότητά της επιτρέπει, θα την δυσαρεστούσαν στα σίγουρα. [...]

[...] είναι τεράστια απάτη αυτό το μεθύσι που μας κάνει να μη βλέπουμε πια, να μην υπάρχουμε παρά μόνο μέσω αυτού του αντικειμένου που λατρεύουμε παράλογα! [...]

Marquis De Sade - Οι 120 μέρες των Σοδόμων

Εξώφυλλο του βιβλίου: "Marquis De Sade - Οι 120 μέρες των Σοδόμων"

[...] Εμείς οι ελευθέριοι παντρευόμαστε για να έχουμε σκλάβες τις γυναίκες μας με την ιδιότητα της συζύγου υποτάσσονται περισσότερο από τις ερωμένες, και ξέρετε τι αξία έχει η απόλυτη εξουσία στις απολαύσεις που γευόμαστε. [...]

[...] ήταν μια από τις μόνιμες προμηθεύτριες της κοινωνίας και, επειδή συνδύαζε με τη μεγάλη της πείρα ένα αρκετά ευχάριστο ιδίωμα, την είχαν διαλέξει για τον τέταρτο ρόλο αφηγήτριας, για να τους διηγηθεί δηλαδή ό,τι πιο φριχτό και ατιμωτικό υπάρχει. [...]

[...] Τα νεύρα του είχαν αρχίσει να σκιρτούν και οι σπασμοί της κρίσης απλώνονταν σ' όλο του το σώμα, αλλά συγκρατήθηκε· πέταξε μακριά του τα αντικείμενα του πειρασμού που ήταν έτοιμα να θριαμβεύσουν πάνω στις αισθήσεις του, ξέροντας ότι του έμεναν ακόμη πολλά να κάνει [...]

[...] βγάλε τη φούστα σου, γιατί δεν θα σου μάθω μόνο τι πρέπει να κάνεις για να μου χαρίσεις την απόλαυση· είναι δίκαιο να σε διδάξω συγχρόνως τι πρέπει να κάνεις για να τη βρεις κι εσύ, και τίποτε δεν πρέπει να εμποδίσει αυτό το μάθημα. [...]

[...] αυτό όμως που τους διασκέδασε περισσότερο εκείνο το βράδυ ήταν να κρύβουν το πρόσωπο και το στήθος των κοριτσιών και να στοιχηματίζουν πώς να τα αναγνωρίζουν εξετάζοντας μόνο τα κωλομέρια τους. [...]

[...] συνήθιζε να έρχεται τακτικά κάθε βράδυ στο σπίτι για μια τελετή απλή όσο και αλλόκοτη: ξεκούμπωνε το πανταλόνι του κι έπρεπε η καθεμιά από μας με τη σειρά της ν' αποπατήσει εκεί μέσα. Το ξανακούμπωνε αμέσως κι έφευγε πολύ βιαστικά κουβαλώντας αυτό το πακέτο. [...]

[...] κοιτάζει τις βέργες που τις είχα τοποθετήσει μέσα στο δοχείο κι ύστερα, προστάζοντάς με να γδυθώ, έρχεται κοντά μου κι αρχίζει να οσμίζεται με προσοχή τα σημεία εκείνα του κορμιού μου που είχε απαγορέψει κατηγορηματικά να πλύνω. [...]

[...] Πρόκειται για ένα άτομο που θέλει να εξοικειωθεί με την ιδέα του θανάτου και που δεν βρήκε καλύτερο μέσο γι' αυτό από το να τον συνδέσει με ένα ελευθεριακό νόημα. [...]

Albert Jacquard - Εγώ και οι άλλοι

Εξώφυλλο του βιβλίου: "Albert Jacquard - Εγώ και οι άλλοι"[...] ορθή απάντηση δεν υπάρχει, επειδή η ερώτηση δεν έχει νόημα, επειδή στηρίζεται σ' ένα λογικό σφάλμα: την αντικατάσταση του "διαφορετικός" από το "κατώτερος" ή το "ανώτερος". [...]

[...] αυτοδοξαζόμαστε, προσπαθούμε να κυριαρχήσουμε και τελικά καταστρέφουμε οι ίδιοι τον εαυτό μας, αφήνοντας να μπουν μέσα μας δύο δηλητήρια: ο πόθος της εξουσίας και η περιφρόνηση των άλλων. [...]

[...] Το λάθος συνίσταται εδώ στο ότι αναζητούμε "το" αίτιο ενός φαινομένου, ενώ υπάρχει ένας μηχανισμός που αντιστοιχεί ... Η αναζήτηση ενός μοναδικού αιτίου, που αποτελεί και το πρώτο στάδιο κατανόησης εκ μέρους μας, έχει γίνει αντανακλαστική [...]

[...] Προπαντός, οφείλουμε να μη χαρακτηρίζουμε με τον όρο "φυλή" ομάδες που θα έχουμε ορίσει, διότι η συγκεκριμένη λέξη χρησιμοποιήθηκε περισσότερο συχνά απ' ό,τι έπρεπε σε συλλογισμούς όπου το ζητούμενο δεν ήταν η ταξινόμηση αλλά η ιεράρχηση. [...]

[...] στήνει στη σκέψη μας μια παγίδα. Και τούτο, επειδή οι αριθμοί έχουν μια ιδιότητα την οποία ο νους μας την έχει συνηθίσει από το ξεκίνημα της εκπαίδευσής μας: εγκαθιδρύουν μια ιεραρχία. [...]

[...] αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα της σκέψης όσων έχουν τη φιλοδοξία να δικαιολογήσουν με επιστημονικούς συλλογισμούς τις ρατσιστικές απόψεις τους. [...]

[...] Σε μια κοινωνία που αυτοχαρακτηριζόταν χριστιανική, δε δίσταζαν να εκμεταλλεύονται - με την πιο αυστηρή σημασία της λέξης - ένα υποπρολεταριάτο, καταδικασμένο εκ των πραγμάτων σε καταναγκαστικά έργα στα ανθρακωρυχεία ή στα υφαντουργεία. Δε δίσταζαν να καταπιέζουν αφρικανικούς ή ασιατικούς λαούς, εξαναγκάζοντάς τους να παράγουν πρώτες ύλες για τα μητροπολιτικά κέντρα. [...]

[...] Μια λέξη μεταφέρει τόσο περισσότερες πληροφορίες όσο πιο διαφορετικά πράγματα υποδεικνύει. [...]

Ronald Laing - Ο εαυτός και οι άλλοι

Εξώφυλλο του βιβλίου: "Ronald Laing - Ο εαυτός και οι άλλοι"

[...] Οι ασυνείδητες φαντασιώσεις πάντοτε συμπεραίνονται, ποτέ δεν παρατηρούνται καθεαυτές [...]

[...] "Φαντασίωση είναι (καταρχήν) το ψυχοδιανοητικό πόρισμα, ο ψυχικός αντιπρόσωπος του ενστίκτου. Δεν υπάρχει παρόρμηση, ενστικτική ενόρμηση ή απόκριση που να μη βιώνεται σαν ασυνείδητη φαντασίωση" [...]

[...] Μερικοί άνθρωποι δε νιώθουν το σώμα τους να είναι πραγματικό και αυτό στην κουλτούρα μας αποτελεί από μόνο του λόγο για να τους θεωρήσουμε ψυχασθενείς. [...]

[...] Έχουμε επίγνωση του περιεχομένου της εμπειρίας αλλά όχι και του γεγονότος ότι είναι ψευδαίσθηση. [...]

[...] "Η ανάπτυξη της γυναικείας σεξουαλικότητας (στη γυναίκα) χαρακτηρίζεται πάνω απ' όλα από τη μετατόπιση της ερωτογένειας από την κλειτορίδα (το θυληκό πέος) στον κόλπο. [...]

[...] Ξαναγύρισε από τούτο τον κόσμο του θανάτου και της εξωπραγματικότητας, σ' αυτό τον κόσμο της ζωής, με ασταπιαίες συνειδητοποιήσεις. [...]

[...] Προκειται για τραγωδία ή κωμωδία, ανάλογα με τη σκοπιά του καθένα. Όλες οι "ταυτότητες" απαιτούν κάποιον άλλο: με, και μέσα από, τη σχέση με κάποιον άλλο πραγματώνεται η αυτό - ταυτότητα.[...]

[...] Δεν υπάρχει τίποτα πιο πραγματικό και αναμφίβολο από την καθαρή φαντασίωση, τίποτα πιο φανερό, τίποτα λιγότερο απαραίτητο και περισσότερο εύκολο να αποδειχτεί. [...]

[...] Τα κορίτσια του πορνείου εμφανίζονται, κυριολεκτικά, σαν πόρνες (pro - stitutes). Υποκρίνονται (pro - stare) οτιδήποτε απαιτεί απ' αυτές ο πελάτης να γίνουν, ωστε για λίγο να γίνει κι αυτός εκείνο που θέλει να είναι. [...]

Ronald Laing - Ο διχασμένος εαυτός

Εξώφυλλο του βιβλίου: "Ronald Laing - Ο διχασμένος εαυτός"

[...] Ο πολιτισμός μας καταπιέζει όχι μόνο "τα ένστικτα" και τη σεξουαλικότητα, αλλά οποιαδήποτε μορφή υπερβατικότητας. Δεν είναι καθόλου παράξενο ότι μέσα σ' ένα κόσμο μονοδιάστατων ανθρώπων, το άτομο που έχει μια εξημμένη εμπειρία και άλλων διαστάσεων - τις οποίες δε μπορεί ούτε να αρνηθεί, ούτε να λησμονήσει - κινδυνεύει είτε να καταστραφεί από τους άλλους, είτε να προδώσει τα όσα γνωρίζει. [...]

[...] Η σχέση ενός ατόμου με ένα οργανισμό διαφέρει από τη σχέση του με ένα πρόσωπο. [...]

[...] η υγεία ή η ψύχωση κρίνεται από το βαθμό σύζευξης ή διάζευξης μεταξύ δύο προσώπων, από τα οποία το ένα είναι κατά κοινή ομολογία υγειές. [...]

[...] Η ζωή του ολόκληρη διχάζεται ανάμεσα στην επιθυμία του να αποκαλύψει τον εαυτό του και τη επιθυμία του να τον αποκρύψει. [...]

[...] από ένα σημείο και πέρα, οι πλέον φοβεροί κίνδυνοι υιοθετούνται, ώστε να ματαιώνεται η πραγματοποίησή τους στη ζωή. [...]

[...] οι προσωρινές καταστάσεις αποχωρισμού του εαυτού από το σώμα συμβαίνουν και σε φυσιολογικά άτομα. Θα μπορούσαμε να πούμε γενικά πως αποτελεί μια αντίδραση που εμφανίζουν οι περισσότεροι άνθρωποι, όταν βρίσκονται παγιδευμένοι σε κάποια απειλητική εμπειρία, απ' όπου δεν υπάρχει τρόπος "φυσικής" φυγής. Οι φυλακισμένοι σε στρατόπεδα συγκέντρωσης προσπαθούσαν να νιώθουν κατ' αυτόν τον τρόπο, γιατί το στρατόπεδο δεν πρόσφερε δυνατότητα φυγής, ούτε από την πλευρά του χώρου, ούτε από την πλευρά του χρόνου, μετά το τέλος δηλαδή μιας χρονικής περιόδου. Ο μοναδικός τρόπος φυγής είναι η ψυχική απόσυρση "μέσα" στον εαυτό ή "έξω" από το σώμα. [...]

Ronald Laing - Η πολιτική της οικογένειας

Εξώφυλλο του βιβλίου: "Ronald Laing - Η πολιτική της οικογένειας"

[...] Αν ο εαυτός εξαρτάται από την ακεραιότητα της "οικογένειας", και η "οικογένεια" είναι μια συμμεριζόμενη δομή, τότε η ακεραιότητα του εαυτού εξαρτάται από την αίσθηση που έχει ο εαυτός γι' αυτή σαν δομή που συμμερίζονται και οι άλλοι. Αισθάνεται κανείς ασφαλής αν φαντάζεται την ακεραιότητα της "οικογενειακής" δομής "μέσα" στους άλλους. [...]

[...] όλοι έχουν τη δικιά τους ιστορία που αφορά το τι συμβαίνει και γιατί συμβαίνει. Συχνά συμφωνούν - και δεν είναι απίθανο οι ιστορίες αυτές να είναι αληθινές γι' αυτό το λόγο. Δεν υπάρχει καμιά αναγκαία ή συνεχής σχέση μεταξύ αυτού που κάνουν τα άτομα, αυτού που νομίζουν ότι κάνουν και αυτού που λένε ότι είναι ή ότι έχουν κάνει. [...]

[...] Η διάγνωση εμπεριέχει το δια: γνώση διαμέσου της γνώσης. Η διάγνωση είναι κατάλληλη για κοινωνικές κατατάσεις αν την αντιληφθεί κανείς σα διόραση της κοινωνικής σκηνής. Η διάγνωση αρχίζει μόλις αντιμετωπίσει κανείς μια ορισμένη κατάσταση και δεν τελειώνει ποτέ. Ο τρόπος με τον οποίο διαβλέπει κανείς αλλάζει την κατάσταση. [...]

[...] Διαθέτουμε έναν αυξανόμενο αριθμό ντοκουμέντων που δεν έχουν δημοσιευτεί μέχρι τώρα και που αφορούν άτομα που έχουν κατορθώσει να περάσουν από όλων των ειδών τους μετασχηματισμούς, χωρίς καμία αναστολή. [...]

[...] Ο Άνθρωπος δε χρειάζεται πάντα κάγκελα στα κλουβιά του. Οι ιδέες είναι δυνατό να είναι κι αυτές κλουβιά. Οι πόρτες ανοίγουν στα ψυχιατρεία καθώς οι χημικοί καταναγκασμοί γίνονται αποτελεσματικότεροι. Οι πόρτες του μυαλού μας είναι πιο δύσκολο να ανοίξουν. [...]

Jacques Lacan - Η οικογένεια

Εξώφυλλο του βιβλίου: "Jacques Lacan - Η οικογένεια"

[...] οι πολιτισμικές διαστάσεις κυριαρχούν πάνω στις φυσικές, σε σημείο που δεν μπορούμε να θεωρήσουμε παράδοξες τις περιπτώσεις όπου τις υποκαθιστούν, όπως στην υιοθεσία. [...]

[...] αυτές οι μέθοδοι είναι σε θέση να φέρουν στην επιφάνεια ουσιώδη χαρακτηριστικά, όπως η ιεραρχική δομή της οικογένειας, και να αναγνωρίσουν σ' αυτή το προνομιακό όργανο του καταναγκασμού που ασκεί ο ενήλικας πάνω στο παιδί, καταναγκασμός στον οποίο ο άνθρωπος οφείλει ένα πρωτότυπο στάδιο και τις αρχαϊκές βάσεις της ηθικής διαμόρφωσής του. [...]

[...] η οικογένεια επικρατεί στον τομέα των πρώτων μορφωτικών βημάτων, της καταστολής των ενστίκτων, της πρόσκτησης της γλώσσας που, ακριβώς, ονομάζεται μητρική. Κατ' αυτόν τον τρόπο πρυτανεύει στις θεμελιακές διαδικασίες της ψυχικής ανάπτυξης, σ' αυτή την οργάνωση των συγκινήσεων, σύμφωνα με τύπους διαμορφωμένους σ' εξάρτηση από την περιρρέουσα ατμόσφαιρα, η οποία βρίσκεται στη βάση των αισθημάτων, κατά τον Shand. Σ' ευρύτερη κλίμακα μεταδίδει δομές συμπεριφοράς και παράστασης, το υφαντό των οποίων υπερβαίνει τα όρια της συνείδησης. [...]

[...] Αυτό από το οποίο ορίζεται το σύμπλεγμα είναι το γεγονός ότι αναπαράγει μια ορισμένη πραγματικότητα της περιρρέουσας ατμόσφαιρας [...]

[...] κάτω από την τριπλή του όψη γνωστικής σχέσης, μορφής συναισθηματικής οργάνωσης και δοκιμασίας στο σοκ του πραγματικού, το σύμπλεγμα γίνεται κατανοητό μέσα από την αναφορική του συσχέτιση με το αντικείμενο. [...]

[...] Το σύμπλεγμα του αποθηλασμού ... ... θεμελιώνει τα πλέον σταθερά και τα πλέον αρχαϊκά αισθήματα που ενώνουν το άτομο με την οικογένεια. [...]

Συλλογή ανεξάρτητου περιεχόμενου